Mest-i mey-i aşk olup Çağırıram dost dost

Aşk şarabıyla sarhoş olan dervişin gece gündüz “dost” diye çağırdığı ilahi yakarış.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Mest-i mey-i aşk olup Çağırıram dost dost

   Na’rezen-i şevk olup Çağırıram dost dost

   Leyl ü nehâr ağlayup Sîneciğim dağlayup

   Yârelerim bağlayup Çağırıram dost dost

   Câmeden üryan tenim Fakr ü fenâ gülşenim

   Dağlar olup meskenim Çağırıram dost dost

   İdeli hecr ü elem zevk bana ayn-ı gam

   Âh iderek subhdem Çağırıram dost dost

   Cevdet o mehveş bana Olalı serkeş bana

   Düşdi bir âteş bana Çağırıram dost dost

   1Aşk şarabıyla sarhoş olup “Dost, dost!” diye çağırırım.

   2Şevkle haykırıp “Dost, dost!” diye çağırırım.

   3Gece gündüz ağlayıp göğsümü dağlarım.

   4Yaralarımı sarıp “Dost, dost!” diye çağırırım.

   5Bedenim giysiden soyunmuştur; bahçem yoksulluk ve yokluktur.

   6Dağları mesken tutup “Dost, dost!” diye çağırırım.

   7Ayrılık ve acı, benim için zevki katıksız gama çevirdiğinden beri

   8Seher vakti ah ederek “Dost, dost!” diye çağırırım.

   9O ay yüzlü bana başkaldırdığından beri, ey Cevdet,

   10İçime bir ateş düştü; “Dost, dost!” diye çağırırım.

   Şiir her kıtayı “Dost dost” çağrısıyla bağlayarak aşkı kesintisiz bir zikre dönüştürür. Aşk şarabı, dağlanan göğüs ve sarılan yaralar bedensel acıyı görünür kılar; giysiden soyunma ile fakr ve fenâ ise dünyadan vazgeçişi anlatır. Sevgilinin serkeşliği içteki ateşi büyütür.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle