DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Seyyid Nesîmî/Minnet Eylemem
Murabba · 14.–15. yüzyıl

Minnet Eylemem

“Minnet eylemem” redifiyle kurulmuş üç dörtlük. Güle, dile, kula ve hünkâra el açmayı sırayla reddeder; kanaatin gerekçesini rızkı verenin kim olduğu sorusuna bağlar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    içinde biten gonca güle minnet eylemem

    Arabi farisi bilmem, dile minnet eylemem

    Sırat-i müstakim üzre gözetirim rahimi

    İblisin talim ettiği yola minnet eylemem

    1Diken içinde açan gonca güle minnet etmem

    2Arapça bilmem, Farsça bilmem; dile minnet etmem

    3Doğru yol üzerinde Rahîm olanı gözetirim

    4İblis'in öğrettiği yola minnet etmem

    Şiirin tezi ilk dizede kurulur: dikenin arasında açan gonca bile minnet ettirmez, çünkü güzelliğin bedeli dikenle zaten ödenmiştir. İkinci dize aynı reddi ilme uygular — Arapça ve Farsça bilmemek burada bir eksiklik değil, ödünç dile bağlanmama kararıdır. Kalan iki dize iki yolu karşı karşıya koyar.

  2. 2

    Bir acaip derde düştüm herkes gider karına

    Bugün buldum bugün yerim, hak kerimdir yarına

    Zerrece tamahım yoktur şu dünyanın varına

    Rızkımı veren Hüda'dır, kula minnet eylemem

    1Tuhaf bir derde düştüm; herkes kendi kârının peşinde

    2Bugün bulduğumu bugün yerim, yarın için Hak kerîmdir

    3Şu dünyanın varlığında zerre kadar tamahım yok

    4Rızkımı veren Hüdâ'dır, kula minnet etmem

    “Bugün buldum bugün yerim” kanaatin en kısa tarifidir ve yarını Hakk'ın keremine bırakır; biriktirmemek burada tedbirsizlik değil, bir tercihtir. Bent malla vereni birbirinden ayırır: dünyanın “varı” ortadadır, veren ortada değildir — minnet de ancak verene edilebileceği için kula düşmez.

  3. 3

    Oy Nesimi, can Nesimi ol iken

    Yarın şefaatlerim iken

    Cümlenin rızkını veren ol iken

    Yeryüzünün halifesi hünkara minnet eylemem

    1Oy Nesîmî, can Nesîmî; o Ganî konuk iken

    2Yarın şefaatçim Ahmed-i Muhtâr iken

    3Herkesin rızkını veren o Ganî, o Settâr iken

    4Yeryüzünün halifesi hünkâra minnet etmem

    Bent üç “iken” ile kurulur ve her biri bir gerekçedir: konuk Ganî, şefaatçi Ahmed-i Muhtâr, rızkı veren Settâr iken hünkâra el açmanın yeri kalmaz. Son dizede hedef açıkça adlandırılır ve reddedilen kişi değil sıfattır — “yeryüzünün halifesi” unvanı, gerçek vericinin yanında bir aracıya indirgenir.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Türkçe Vikikaynak'taki 144294 numaralı sürüm esas alındı; başlık metne alınmadı, üç dörtlük kaynakta boş satırla ayrılmış. Dizelerin çoğu on beş hecedir; “Yarın şefaatlerim Ahmed-i Muhtar iken” on dört, “Yeryüzünün halifesi hünkara minnet eylemem” on altı hecedir, ikisine de dokunulmadı. Bu manzume derlemelerde 17. yüzyıl şairi Kul Nesîmî'ye de mal edilir; burada kaynağın Seyyid Nesîmî atfı esas alındı.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirSeher oldu ey nigarımSeyyid Nesîmî · Nefes

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

har

diken

sırat-ı müstakim

doğru yol

tamah

aç gözlülük, hırs

gani

zengin, hiçbir şeye muhtaç olmayan (Allah'ın adlarından)

mihman

konuk

Ahmed-i Muhtar

seçilmiş Ahmed; Hz. Muhammed

settar

ayıpları örten (Allah'ın adlarından)

hünkâr

hükümdar, padişah