DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Seyyid Nesîmî/Seher oldu ey nigarım
Nefes · 14.–15. yüzyıl

Seher oldu ey nigarım

Seher vaktinde söylenmiş dört dörtlük bir ayrılık nefesi. Ayıran güç olarak feleği ve araya girenleri gösterir; sonunda kavuşmayı değil yalnızca didarı, yüzün görülmesini ister.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Seher oldu ey nigarım

    Belki gidem diyarından

    zulmedip ayırdı

    Beni gül yüzlü yarimden

    1Seher oldu ey güzelim

    2Belki senin diyarından giderim

    3Felek zulmederek ayırdı

    4Beni gül yüzlü yârimden

    Nefes vedanın saatini söyleyerek başlar: seher hem ayrılık hem yola çıkış vaktidir. İlk iki dize gidişi bir ihtimal gibi kurar (“belki gidem”), üçüncü dize ise onu tamamlanmış bir zulme bağlar. Böylece gidenin isteğiyle feleğin hükmü aynı dörtlükte üst üste biner.

  2. 2

    Ölen bilir kalan bilir

    Teni olan bilir

    Muhabbet kokusu gelir

    Yel estikçe damarında

    1Ölen bilir, kalan bilir

    2Teni toprak olan bilir

    3Sevgi kokusu gelir

    4Rüzgâr estikçe damarında

    Bilgi burada yaşayanlarla ölülere birden verilir ve “teni turap olan” tabiri toprağa karışmış olanı da tanık sayar. Son iki dize muhabbeti duyulur kılar: koku ve rüzgâr, mezarla dirinin arasında kalan tek iletişim yolu olarak kurulmuştur.

  3. 3

    Senin elin bana ermez

    Benim gözüm seni görmez

    Murailer kain olmaz

    Ayırır yari yarinden

    1Senin elin bana erişmez

    2Benim gözüm seni görmez

    3İkiyüzlüler var olmaz

    4Ayırır yâri yârinden

    Bent üç olumsuzlukla kurulur: el ermez, göz görmez, mürâîler durmaz. Üçüncü dizedeki “kain” bu nüshada okunaklı değil — “kâin” (var olan) da okunabilir, “kâni” (kanaat eden) de; dördüncü dize ikinci okumayı destekler ama metin olduğu gibi bırakıldı ve çeviri düz anlamda tutuldu.

  4. 4

    Seyit Nesiminin ahı

    Gidenler gelmez bir dahi

    Medet ey hubların şahı

    Mahrum koyma didarından

    1Seyyid Nesîmî'nin âhı

    2Gidenler bir daha gelmez

    3Medet, ey güzellerin şahı

    4Beni didarından mahrum koyma

    Mahlas bendi âhı öne alır ve gidenin dönmeyeceğini baştan kabul eder; şiir bu kabulden sonra dilek kipine geçer. İstenen artık kavuşma değil, yalnızca didar — yüzün görülmesi. “Hubların şahı” hitabı sevgiliyi güzeller arasında bir mertebeye oturtur, dua da o mertebeye yapılır.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Türkçe Vikikaynak'taki 141913 numaralı sürüm esas alındı; başlık metne alınmadı, dört dörtlük kaynakta boş satırla ayrılmış. On altı dizenin hepsi sekiz hecedir. Mahlas kaynakta “Seyit Nesiminin” biçiminde dizilmiş, düzeltilmedi; üçüncü bentteki “kain” sözcüğü de okunaklı değil (“kâin” ya da “kâni” okunabilir) ve olduğu gibi bırakıldı. Hece ölçüsüyle yazılmış bu deyiş repertuvarı cönklerde Seyyid Nesîmî ile Kul Nesîmî arasında gidip gelir; kaynağın atfı esas alındı.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirİki Cihana Sığmazam
Bende sığar iki cihan, ben bu cihana sığmazam
Seyyid Nesîmî · Gazel

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

nigâr

resim gibi güzel; sevgili

diyar

ülke, yurt

felek

gökyüzü; kaderi döndüren çark

turap

toprak

murai

mürâî; ikiyüzlü

kâin

var olan, mevcut

hûb

güzel

didar

yüz, çehre; sevgilinin görünmesi