Mübâreze-i hayat

Şair, genç yaşından beri geçim uğruna verdiği yirmi üç yıllık mücadeleyi susuz bir yolcunun sonsuz yollardaki koşusuna benzetir. Alnındaki teri azmin cevheri sayar; sonunda bütün varlıkların çalışmaya tutsak olduğunu ve insanın yalnız ömür taneleri topladığını söyler.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Rehgüzâr-ı hayât-ı târımda

   Daha pek genç iken, maîşet için

   Yirmi üç yıl bütün mesâîmini

   Yaşadım ben şu dehr-i fânînin

   İşte leb teşne bir garîb seyyah

   Gibi koşmaktayım bu bî pâyân

   Yolların ufk-ı âteşîninde

   Görünen bir serâb-ı pür heyecân

   Biraz ekmek, biraz su, belki yarın

   Bu cedelgâh-ı rikkatâverde

   Akacak kan tedârikiyle koşar

   Koşarım kimsesiz bu yerlerde

   Koşarım nâsiyemde şebnemler

   Kehkeşanlar kadar münevverdir

   Dökülen selsebîl-i azmimden

   Ter değil, katre katre gevherdir

   Yalnız ben miyim, bütün zîrûh

   Gayr-ı zîrûh, esîr-i sa’y ü sebât

   Âh! lâkin zavallı insanlar

   Dâne-i ömrü topluyor heyhât

   1Karanlık hayat yolumda,

   2daha çok gençken geçinmek için,

   3bu geçici dünyanın yirmi üç yılını

   4bütün çabalarımla yaşadım.

   5İşte susamış garip bir yolcu

   6gibi koşuyorum bu sonsuz

   7yolların ateş renkli ufkunda

   8görünen heyecan dolu seraba.

   9Biraz ekmek, biraz su; belki yarın

   10bu acıma uyandıran savaş alanında

   11akacak kanı hazırlamak için koşar;

   12ben de bu ıssız yerlerde koşarım.

   13Koşarım; alnımdaki çiy taneleri

   14Samanyolları kadar aydınlıktır.

   15Azmimden Selsebil suyu gibi dökülen damlalar,

   16ter değil, damla damla cevherdir.

   17Yalnız ben miyim? Canlıların tümü,

   18cansızlar bile çalışma ve direnmenin tutsağıdır.

   19Ah, ama zavallı insanlar,

   20ömür tanesini topluyorlar, ne yazık!

   Şiirin hareket fiili “koşmak”tır; fakat ufuktaki hedef gerçek bir menzil değil, biraz ekmek ve su vaat eden heyecanlı bir seraptır. Alın teri çiy, Samanyolu, cennet suyu ve cevher imgeleriyle yüceltilerek emeğe onur kazandırılır. Son dört dize bakışı tek kişiden bütün canlı ve cansız varlıklara genişletir; çalışma evrenselken insanın kazancı acı biçimde azalan ömürdür.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle