DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Teslim Abdal/Mürşide Varmağa Tâlib Olursan
Nefes · 17. yüzyıl

Mürşide Varmağa Tâlib Olursan

Yedi dörtlük boyunca yinelenen ‘rehber isterler’ sözü, ikrar ve erkândan nefsini bilmeye uzanan manevi yolun insan rehberliğiyle öğrenildiğini savunur.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Mürşide varmağa olursan

    insandan rehber isterler

    Verdiğin ikrara doğru gelirsen

    Aht ile peymandan rehber isterler

    1Bir mürşide varmaya istekli olursan,

    2önce insandan bir rehber isterler.

    3Verdiğin söze sadık kalırsan,

    4ant ve sözleşme için rehber isterler.

    İlk dörtlük talibi, mürşide varmak isteyen kişi olarak tanımlar; fakat başlangıç koşulu soyut bilgi değil ‘insandan rehber’dir. İkrarın doğruluğu ahit ve peymanla birlikte anılır. Tekrarlanan son dize, verilen sözün yalnız bireysel niyet değil, öğretilen bir yol ilişkisi olduğunu vurgular.

  2. 2

    Muhammed Ali’nin nurun görmeğe

    On iki İmamın yolun sormağa

    Erenlerin divanında durmağa

    On iki erkândan rehber isterler

    1Muhammed ile Ali'nin nurunu görmek,

    2On İki İmam'ın yolunu sormak,

    3erenlerin divanında durmak için

    4on iki erkândan rehber isterler.

    Muhammed ile Ali'nin nurunu görmek, On İki İmam yolunu sormak ve erenler divanında durmak aynı hareket dizisine bağlanır. Dörtlüğün ‘on iki erkân’ sözü, adları saymaktan çok topluluk içindeki usulü öne çıkarır; modern karşılık da bu inanç dilini dışarıdan kesin hükme dönüştürmez.

  3. 3

    Mürşidin nazarı müşkülü seçer

    Kâmil olan rehber Sıratı geçer

    Can kuşu kafesten âkıbet uçar

    Tenden uçan candan rehber isterler

    1Mürşidin bakışı güçlüğü ayırt eder;

    2olgun rehber Sırat'ı geçer.

    3Can kuşu sonunda kafesten uçar;

    4Bedenden uçan candan rehber isterler.

    Mürşidin bakışı güçlüğü ayırır, olgun rehber Sırat'ı geçer; ardından can kuşunun kafesten uçuşu gelir. Beden-kafes ve can-kuş benzetmesi ölüm eşiğini manevi yolculukla bağlar. Son dize, rehber arayan özneyi ‘bedenden uçan can’ olarak kaynak sırasıyla korur.

  4. 4

    Mürşidin var ise olursun insan

    Mürşidin yok ise kalırsın hayvan

    Arasat gününde kurulur

    Açılan mizandan rehber isterler

    1Mürşidin varsa insan olursun;

    2mürşidin yoksa hayvan kalırsın.

    3Mahşer gününde terazi kurulur;

    4açılan teraziden rehber isterler.

    İnsan ile hayvan arasındaki sert karşıtlık, nefesin mürşit merkezli öğretici sesine aittir; modern metin bunu güncel bir insan değeri hükmü olarak onaylamaz. Mahşer terazisinin kurulmasıyla rehbersizlik dünyevi bir eksiklikten hesap günü imgesine taşınır ve uyarının baskısı artar.

  5. 5

    Şah-ı Merdan bir yol kurmuş kuluna

    Yola giden rehberinden biline

    Gitmek ister isen mü’min yoluna

    Din ile imandan rehber isterler

    1Yiğitlerin şahı kuluna bir yol kurmuştur;

    2yola giden kişi rehberinden bilinir.

    3Müminlerin yoluna gitmek istersen,

    4din ve imandan rehber isterler.

    Şah-ı Merdan'ın kuluna kurduğu yol, o yolda yürüyenin rehberiyle tanınması üzerinden toplumsal bir aidiyet kazanır. ‘Mümin yoluna’ yönelmek isteyen kişiden din ve iman içinden rehber istenmesi, yolculuğu yalnız hareket değil, bağlılık ve tanınma meselesi olarak kurar.

  6. 6

    Marifet babına girmek dilersen

    Hakikat güllerin dermek dilersen

    Erenler sırrına ermek dilersen

    Ahd ile peymandan rehber isterler

    1Marifet kapısına girmek,

    2hakikat güllerini dermek,

    3erenlerin sırrına ermek istersen,

    4ant ve sözleşmeden rehber isterler.

    Marifet kapısı, hakikat gülleri ve erenlerin sırrı üç ardışık amaçtır. Girmek, dermek ve ermek fiilleri talibin aşama aşama ilerleyişini görünür kılar; buna karşılık nakarat yeniden ahit ile peymana döner. Böylece bilgiye ulaşmanın koşulu verilen sözde durmak olur.

  7. 7

    Teslim Abdal söyler bu hikâyeti

    Nefsini bilmektir gücün gayeti

    Yirmi dokuz huruf yedi âyeti

    Bilmeye insandan rehber isterler

    1Teslim Abdal bu hikâyeyi söyler:

    2çabanın amacı nefsini bilmektir.

    3Yirmi dokuz harfi ve yedi ayeti

    4bilmek için insandan rehber isterler.

    Mahlas dörtlüğü hikâyeyi doğrudan Teslim Abdal'ın sözüne bağlar. Çabanın en yüksek amacı nefsini bilmek diye belirtilirken ‘yirmi dokuz harf, yedi ayet’ kapalı bir bilgi kümesi olarak bırakılır; ikinci tanık olmadan sayılara kesin bir ezoterik açıklama yüklenmez.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Ana eser sayfasının 163180 numaralı sabit revizyonu ile Bektaşi Şairleri ve Nefesleri taramasının 345-346. sayfalarındaki 163178 ve 163181 numaralı sabit revizyonlar birlikte esas alındı. Sayfa tanıkları MediaWiki kalite düzeyi 3'tür. Numaralı bölüm sınırı ve son dörtlükteki Teslim Abdal mahlası şiirin sınırını ve atfını doğrular; sayfa donanımı çıkarıldı, dizeler sessizce düzeltilmedi.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirÖğmüş te Yaratmış Kendi Nurundan
Öğmüş te yaratmış kendi nurundan
Teslim Abdal · Nefes

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

mürşid

Tasavvuf yolunda manevi rehber.

tâlib

Bir yola girmeyi isteyen kişi.

İbtida

Başlangıçta, önce.

ikrar

Verilen söz; inancı ve bağlılığı açıkça bildirme.

peyman

Ant, sağlam sözleşme.

erkân

Bir yolun kuralları ve usulleri.

müşkül

Güçlük, çözülmesi zor mesele.

mizan

Terazi; dizede hesap günündeki ölçü.