Ne kâbil kim ola bir lâhza âşık âh-ı hasretsiz
Gazel vefasız sevgili yüzünden her gündüzü mihnet gecesi sayar, ayrılıkla geçen günleri ömür defterinden silmek ister; kapanışta sade şiirini zevk ehlinin övgüsüne sunar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ne kâbil kim ola bir lâhza âşık âh-ı hasretsiz
Husûsâ kim ola ma'şûku hakîkatsiz
rûz-ı rûşen şâm-ı mihnettir
Firâğı neyleyim bir âfitâb-ı mâh-tal'atsız
İnerdim mümkün olsa defter-i ömr-i azîzimden
Firâk ile geçen leyl ü nehârı ayş ü işretsiz
Güzeller gâh gâh insâf ederler derdmendâne
Senin de zerrece insâfın olsun hey mürüvvetsiz
Görülmüş çok mürüvvetsiz güzellerde belî ammâ
İnanmam kim senin gibi görülmüş bir mürüvvetsiz
Nola câm-ı la'li sâfını sûfî
Safâsın derk eder mi neş'enin böyle tabîatsız
Tekellüf ber taraf bu Es'ad
Olur şâyeste-i tahsîn-i ehl-i tab' minnetsiz
1Bir âşığın bir an bile hasret ahı olmadan durması mümkün değildir;
2özellikle sevgilisi kararsız ve vefasızsa.
3Ayrılığın kara günlüsü için aydınlık gündüz de sıkıntı gecesidir;
4ay yüzlü bir güneş olmadan ayrılığı neyleyeyim?
5Mümkün olsa değerli ömür defterimden indirirdim,
6ayrılıkla geçen, zevk ve eğlencesiz gece gündüzleri.
7Güzeller ara sıra dertlilere insaf eder;
8hey iyilik bilmez, sende de zerre insaf olsun.
9İyilik bilmez güzeller çok görülmüştür, evet; ama
10senin gibi bir merhametsizin görüldüğüne inanmam.
11Sufi yakut dudağın saf kadehini haram saysa şaşılmaz;
12böyle zevksiz biri neşenin tadını kavrar mı?
13Zorlama bir yana, ey Esad, bu yeni, sade tasarı
14yaradılış ehlinin övgüsüne minnet etmeden layıktır.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Esad (Musullu) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Gündüzün geceye çevrilmesi ayrılığın zamanı nasıl kararttığını gösterir. Âşık yaşanmamış saydığı günleri ömür defterinden çıkarmak ister. Orta beyitlerde sevgilinin merhametsizliği gittikçe sertleşen bir hitapla sorgulanır. Sufinin dudak kadehini yasaklaması zevksizliğine bağlanır. Makta, aşk şikâyetinden şiir değerlendirmesine geçer; Esad’ın sade ve yeni zemini yapmacıksız biçimde takdir bekler.