DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Eğrikapılı Mehmed Râsim/Târîḫ-i Liḥye (T57)
Tarih · 18. yüzyıl

Târîḫ-i Liḥye (T57)

Ahmed’in sakal çıkarmasını tarihleyen beş beyit, yüzü Mushaf’a; sakalı yazıya, gül bahçesine ve peygamberî sünnete benzeten yoğun bir hat sanatı ağı kurar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    -i ḫullân ya‘ni ḥâfıẓ-ı sırr-ı vücûh

    Nâm-dâş-ı faḫr-i ‘âlem Aḥmed-i ‘âlî-tebâr

    1Dostlar arasında yetişen, yani yüzlerin sırrını koruyan

    2yüce soylu Ahmed, âlemin övüncünün adaşıdır.

    Beyit adı en sona bırakır: önce ‘dostlar arasında yetişen’ ve ‘yüzlerin sırrını koruyan’ nitelikleri sayılır, Ahmed adı ancak ikinci dizede gelir. ‘Nâm-dâş-ı fahr-i âlem’ sözü onu Peygamber'in adaşı sayar; böylece sakalın çıkışı daha ilk beyitte peygamberî bir çağrışımla hazırlanmış olur.

  2. 2

    ber-âverde olup bu sâl-i ferruḫ-fâlde

    Eyledi icrâ-yı sünnet buldı ‘izzetle vaḳâr

    1Bu kutlu yılda yüzünde sakal belirdi;

    2sünneti yerine getirip saygınlık ve ağırbaşlılık kazandı.

    Kutlu yılda Ahmed'in yüzünde sakal belirir; bu, sünnetin yerine gelmesi ve ağırbaşlılık kazanılması olarak yorumlanır. Beden değişimi şiirin tarihsel erkeklik ve saygınlık ölçülerine bağlanır.

  3. 3

    degil bir gül-sitân eṭrâfı anıñ bûstân

    Yazdı eyleyüp kilk-i ezel

    1Bu sakal değil, çevresi bahçe olan bir gül bahçesidir;

    2ezel kalemi onu imza gibi çekip ince yazıyla yazdı.

    Sakal gül bahçesi, yüzün çevresi de daha geniş bir bahçe olarak hayal edilir. Ezel kaleminin onu imza ve ince yazıyla yazması, bedendeki kılları hat sanatına dönüştürür.

  4. 4

    Aḥsen-i vechiyle Ḥaḳ şûyîde-i zemzem idüp

    Ka‘betü’l-âmâl-i ‘irfân olup ola pâyidâr

    1Tanrı onu en güzel biçimde zemzemle yıkanmış kılıp

    2irfan dileklerinin Kâbe’si olarak kalıcı etsin.

    Allah'tan Ahmed'i en güzel biçimde zemzemle yıkanmış kılması ve irfan dileklerinin Kâbe'si olarak kalıcılaştırması istenir. Yüz imgesi kutsal mekân sözlüğüyle yüceltilir.

  5. 5

    Yazdı Râsim ḥarf-i menḳûṭıyla târîḫin anıñ

    Ḫaṭṭ-ı rû-yı Aḥmediñ Muṣḥafdır âyet ber-kenâr

    1Râsim onun tarihini noktalı harflerle yazdı:

    2Ahmed’in yüzündeki yazı, kenarında ayet bulunan bir Mushaf’tır.

    Râsim tarihi noktalı harflerle kurduğunu söyler; Ahmed'in yüzündeki sakal yazısı, kenarında ayet bulunan Mushaf'a benzetilir. Maktada hat, yüz ve kutsal kitap imgeleri birleşir.

Kavram sözlüğü (6) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

DEU-AVESIS.8c2d8694-1cea-4c15-8f4a-330635b74145:t57-pdf163. Ana açık edisyon T57'i basılı s.150/PDF 163'de tam gövde, kendi basılı ölçü kalıbının adı ve sonraki kayıt sınırıyla verir. İ tanığındaki başlık yokluğu, neş’et/neş’e ve nesḫ/nesc farkları açıklanmış; ana okuma ve Râsim imzası korunmuştur. AVESIS CC BY kaydı profil ekine komşudur; PDF içinde gömülü lisans yoktur.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirTârîḫ-i Ṣadâret-i Yigirmi Sekiz Çelebî-zâde Sa‘îd Paşa (T62)
Râsimâ ḫayr ile ḳâl eyledim inşâallâh
Eğrikapılı Mehmed Râsim · Tarih

Kavram sözlüğü

6 kavram bulundu.

Neş’et

Yetişme, ortaya çıkma; tanık nüshalarda ‘neş’e’ (sevinç) biçiminde de okunur

ḫaṭ

Yüzde beliren sakal; ayrıca yazı çizgisi

tevḳî‘

İmza veya belirli bir yazı türü

nesḫ-i ġubâr

İnce ve küçük yazı

ḥarf-i menḳûṭ

Noktalı harf

Muṣḥaf

Kur’an nüshası