Nihâl-i sîmsin ey serv-i müşgin dallar salmış
Sevgili gümüş fidan ve cennet tavusu, saçlarıysa yanağın gül bahçesine salınmış yılanlardır. Aşkın tekil piri bela pazarına dilenmeye abdallar gönderir; göz sarayı ve kanlı taht masalsı sahneyi tamamlar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
ey serv-i müşgin dallar salmış
Yâ bir tâvûs-ı cennetsin muanber bâller salmış
Değildir Vâmık u Ferhâd ü Mecnûn belki
deryûzeye abdâller salmış
Otursun deyu sultân-ı hayâlin göz serâyında
Ciğer kanı serîr-i sîme nat’-ı âller salmış
Iraktan baktığı göz merdümü bu zülf ü kâkülden
Ruhı bağına ol gül ef’î-i kattâller salmış
Meğer tıfl-ı dili Emrî feminle gaib olmuştur
Figân ü nâlesi şehr-i gama dellâller salmış
1Ey misk kokulu dallar salmış servi, sen gümüşten bir fidansın;
2ya da amber kokulu kanatlar açmış bir cennet tavususun.
3Onlar Vâmık, Ferhat ve Mecnun değildir; asıl aşkın piri
4bela pazarına dilenmeye abdallar salmıştır.
5Hayalinin sultanı göz sarayında otursun diye
6ciğer kanı gümüş bir tahtın üzerine al bir yaygı sermiş.
7Uzaktan bakan gözbebeğine göre, bu saç ve kâkülden
8o gül, yanağının bahçesine öldürücü engerekler salmış.
9Ey Emrî, gönül çocuğu onun ağzında kaybolmuş olmalı;
10feryat ve iniltisi gam şehrine tellallar salmış.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Emrî (Edirneli) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk beyit sevgilinin boyunu servi-fidan, saçını tavus kanatları olarak açar. Üçüncü ve dördüncü dizelerde “pîr-i aşk” tekildir ve “abdallar salmış” yükleminin öznesidir; Vâmık, Ferhat ve Mecnun çoğul pirler yapılmaz. Ardından âşığın gözü saray, ciğer kanı kırmızı yaygı olur; saç telleri gül bahçesindeki engereklere, kayıp gönül çocuğunun sesi gam şehrindeki tellala dönüşür.