O kim ümmîd-i menâfi'le fikr-i dûr eyler

Şiir, çıkar hesabının aklı tüketmesine karşı kader, irade ve şükür üzerinde durur. Hadiseler seli ile hasret gözyaşının denizi yan yana gelir; gönül gamına gömülen öznenin vapuru yakıcı bir yanışla doldurması, dünyevî hareketi iç acıyla birleştirir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   O kim ümmîd-i menâfi'le fikr-i dûr eyler

   Abes izâa-i nakdîne-i şuur eyler

   Ol nice mazhar-ı feyz-i tecellî-i Kâdir

   Derûn-ı seng-i siyehten güher zuhûr eyler

   Miyân-ı şâm-ı tesellîde hem çü zıll-ı hayâl

   Verâ-yı perde-i dilden neler mürûr eyler

   Cihân-ı ser-be-pây seyl-i havâdis olmuş iken

   Hemîşe sû-yı bekâya gelen ubûr eyler

   Müsellem olsa dahi dest-i ihtiyâra efâl

   Yine muvâfık-ı hükm-i kazâ sudûr eyler

   Yem-i müsâraat-efzâ-yı eşk-i hasrette

   Garîk-i gam-ı dil pür-sûziş-i vapûr eyler

   Beyân-ı kilk ile Hikmet çü gevher-i manzûm

   Nikât-ı zîb-dîh-i gerden-i dühûr eyler

   Muvaffak ettiğini izdiyâd-ı nimet ile

   Hemîşe fazl-ı Hudâ bende-i şekûr eyler

   Gam-âşinâ-yı muhabbet hemîşe hâtırını

   Safâ-yı hüzn ile bîgâne-i sürûr eyler

   1Çıkar umuduyla uzak hesaplara dalan kişi,

   2akıl sermayesini boş yere harcar.

   3Kudret sahibinin tecelli bereketine erişen nice kimse vardır ki

   4kara taşın içinden cevher çıkarır.

   5Teselli akşamının ortasında, hayalin gölgesi gibi,

   6gönül perdesinin ardından neler geçer.

   7Dünya baştan ayağa hadiseler seline dönmüşken,

   8gelen kişi daima kalıcılık yönüne geçmeye çalışır.

   9Eylemler seçme gücünün eline bırakılmış olsa bile,

   10yine kader hükmüne uygun olan meydana gelir.

   11Hasret gözyaşının aceleyi artıran denizinde

   12gönül gamına gömülen, vapuru yakıcı bir yanışla doldurur.

   13Hikmet, kalemin anlatımıyla dizilmiş cevherler gibi

   14çağların boynunu süsleyen ince anlamlar üretir.

   15Tanrı’nın başarı verdiği kişiyi, nimeti artırarak,

   16ilahî lütuf daima şükreden bir kul eder.

   17Muhabbetin gamına alışmış gönlü ise her zaman

   18hüznün huzuruyla sevince yabancı kılar.

   Taştan cevher çıkarma ve kalemle inci dizme imgeleri şiirin düşünsel omurgasını kurar. Dünya bir sel, hasret gözyaşı bir denizdir; 11–12. dizelerde bu deniz, gönül gamına gömülen öznenin vapuru yakıcı bir yanışla doldurduğu güç bir görüntüye dönüşür. Şükür ise bu çalkantıda kalıcı yönelişi sağlar.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle