O Nev-resīde Nihālim Ne Serv-ḳāmet Olur
Ârif, sevgiliyi yeni yetişen servi boylu bir fidan olarak över; nazın bütün kurallarını ezberlemiş bu fitneci güzelin görünüşü kıyamet kadar sarsıcıdır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
O nihālim ne olur
Benim ḫayāl-i dilim meşrebimce olur
1O yeni yetişmiş fidanım ne servi boylu olur!
2Gönlümdeki hayal, mizacıma uygun bir âfet olur.
- 2
Rüsūm-ı nāzı tamām ezber eylemiş ʿĀrif
O fitne-cūyı görürsün ḳatı olur
1Nazın bütün kurallarını baştan sona ezberlemiş, Ârif;
2o fitneci güzeli görürsün, çok büyük bir kıyamet olur.
İkinci beyitte naz, kendiliğinden bir tavır değil kuralları öğrenilip ezberlenmiş bir sanat gibi gösterilir. Ârif mahlası şairin kendisini beyte yerleştirir; “görürsün” fiilinin ikinci tekil şahsı ise muhatabı fitneci güzelin doğuracağı sarsıntıya tanık olmaya çağırır. Son dizedeki kıyamet sözü gerçek bir âhiret anlatısı değil, bu sarsıntıyı büyüten klasik mübalağadır.
Metnin kaynağı
CMO.00000726 sabit açık edisyonu dört şiir dizesinin tabanıdır. CMO'nun ardından verdiği terennüm ve ilk dize tekrarları şiir gövdesine alınmadı. Bulak 1258 Dîvân-ı Ârif basılı s.60, dört mısralık ayrı çerçeveyi ve Ârif mahlasını doğrular; basılı “serv ü kâmet” karşısında CMO'nun “serv-ḳāmet” edisyon biçimi korunup fark açıklandı. CMO aparatı “ezber eylemiş/ezberlemiş” ve “fitne-cūyı/dil-rübāyı” gibi varyantları bildirir; uygulanmadı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Hansı gülşen gül-büni serv-i hırâmânunca varFuzûlî · Gazel→
İlk beyit sevgiliyi “nev-resîde nihâl”, yani henüz yetişen bir fidan diye tanıtır; hemen ardından servi boyuyla olgun ve ideal güzellik ölçüsüne yükseltir. Konuşucunun “meşrebimce” sözü bu güzeli evrensel bir hüküm olarak değil, kendi mizacına tam uyan ve âşığı altüst eden bir “âfet” olarak kurar.