Ol şâh-ı hüsne bu dil-i dîvâne ibtidâ
Açılış gazeli, sevgilinin güzelliği karşısında divan mahkemesine çıkan deli gönülle şiir söylemeye başlayan kalemi aynı sahnede buluşturur.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ol şâh-ı hüsne bu dil-i dîvâne ibtidâ
Çıkdı etmege dîvâna ibtidâ
Gülden varak varak sabak aldı hezârımız
Etdi edeble ders-i Gülistâna ibtidâ
Dem-sâzî-i nevâ-yı cihân-sûz-ı ‘aşk ile
Nây-ı kalem de eyledi efgâna ibtidâ
Evvel edâ-yı şükrü görülsün bu ni’metiñ
Etmek revâ mı besmelesiz hwâna ibtidâ
Vehbî bu ‘arsanıñ niçe çâpük-süvârı var
Çıkma -ı tab’ ile meydâna ibtidâ
1O güzellik şahına bu divane gönül önce yöneldi.
2Şikâyetini bildirmek için ilk kez divana çıktı.
3Bülbülümüz gülden yaprak yaprak ders aldı.
4Gülistan dersine edeple başladı.
5Dünyayı yakan aşk ezgisine yoldaş olarak
6kalemin neyi de feryada başladı.
7Önce bu nimetin şükrü yerine getirilsin.
8Sofraya besmelesiz başlamak uygun mudur?
9Vehbî, bu meydanın nice çevik binicileri var;
10yaratılış atınla meydana ilk sen çıkma.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Sünbül-zâde Vehbî Mehmed Efendi adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Internet Archive kaydındaki tarihî taramaya bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Açılış gazeli, sevgilinin güzelliği karşısında divan mahkemesine çıkan deli gönülle şiir söylemeye başlayan kalemi aynı sahnede buluşturur. Gül yaprakları Gülistan dersine, kalem de neye dönüşür; son beyitte Vehbî, şiir meydanına girmeden önce yetenekli rakipleri hesaba katan bilinçli bir poetika kurar.