Ömr-i sermed bâis-i tekdîrdir sensiz bana
Âşık için sevgilisiz sonsuzluk bile eziyet, nefes zincir, şarap dalgası kılıçtır. Yüzündeki kirpikler acısını yazan kalemlere dönüşür; sohbet, bahçe ve bülbül sesi de teselli değil yas ve tuzak taşır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
bâis-i tekdîrdir sensiz bana
Rişte-i medd-i nefes zincîrdir sensiz bana
Neş'eyâb-ı o rütbe sâkıyâ
Mevc-i sahbâ cevher-i şemşîrdir sensiz bana
Safha-i ruhsârım üzre hâl-i zârım şerh eder
Her müjem bir hâme-i tahrîrdir sensiz bana
Âciz-âsâ bâdiye-pûyân-ı deşt-i uzletim
Halka-i sohbet fahh-ı nahcîrdir sensiz bana
Hasret-i rûyunla gülşen bezm-i mâtemhânedir
Sıyt-ı bülbül nâle-i şebgîrdir sensiz bana
1Sensiz sonsuz ömür bile bana sıkıntı sebebidir.
2Nefesi uzatan ip sensiz bana zincirdir.
3Ey saki, ölüm şerbetinden öylesine haz alıyorum ki
4şarap dalgası sensiz bana kılıcın cevheri olur.
5Yüzümün sayfasında kirpikler acıklı hâlimi anlatır;
6her kirpiğim sensiz benim için bir yazı kalemidir.
7Güçsüz biri gibi yalnızlık çölünde dolaşırım;
8sohbet halkası sensiz bana av kapanıdır.
9Yüzünün hasretiyle gül bahçesi bir yas meclisidir;
10bülbülün sesi sensiz bana seher vakti iniltisidir.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Şeyhülislâm Ârif Hikmet Bey adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
“Sensiz bana” redifi her güzel veya yaşatıcı unsuru tersine çevirir. Ömür, nefes, şarap, sohbet ve gülşen olağan değerlerini kaybeder; yokluk, dış dünyayı âşığın iç sıkıntısının farklı araçları hâline getirir.