Kuru Çeşmenin Sakası

Ceyhûnî, hakikat yolundaki bağlılığını tevellâ ve teberrâ kavramlarıyla anlatır; gözyaşını değirmen döndüren ve susuzları doyuran bir suya çevirir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Rahı hakikate dil oldu bende

   Biz sırrı «İllâ» nın tevellâsıyız

   Merdolan namerde olmaz şermende

   Biz anların evvel teberrasıyız

   Sirişki çeşmimden döner asiyâb

   Yaş yerine gözden dökerim hûnâb

   Teşnediller bizden hep oldu sirâb

   Biz kuru çeşmenin baş sakasıyız

   Ceyhunî çok vakıt gurbette kaldım

   Ömür telef edip kuruyup kaldım

   Ta temelden çürüyüp şöylece kaldım

   Ceyhunîyiz lâkin kum deryasıyız

   1Gönül hakikat yoluna kul oldu;

   2Biz “illâ” sırrına bağlı olanlarız.

   3Yiğit olan, namert karşısında utanmaz;

   4Biz onlardan baştan beri uzak duranlarız.

   5Gözyaşım gözümden akar, değirmen döndürür;

   6Yaş yerine gözümden kanlı su dökerim.

   7Susamış gönüllerin hepsi bizimle suya kandı;

   8Biz kuru çeşmenin başındaki sakayız.

   9Ceyhûnî, uzun zaman gurbette kaldım;

   10Ömrümü tüketip kurudum kaldım.

   11Temelden çürüyerek öylece kaldım;

   12Ceyhûnî’yiz ama kumdan bir deniziz.

   Gözyaşı önce değirmeni döndüren güce, sonra susamış gönülleri doyuran suya dönüşür. Buna karşılık şair kendisini “kuru çeşmenin sakası” ve “kum deryası” diye adlandırır; başkasına su verirken kendi kuruyuşunu anlatan bu çelişki gurbet duygusunu derinleştirir.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle