Reng ü bûy-ı dilbere fasl-ı bahâr eyler hased
Gazel, sevgilinin güzelliğini baharın, yıldızların, Hızır’ın ve ceylanların kıskandığı bir üstünlük yarışına dönüştürür. Son beyitte aynı kıskançlık şairin temiz, akıcı şiirine ve seçkin inciye yönelir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Reng ü bûy-ı dilbere fasl-ı bahâr eyler hased
Âşıkın gülbângine bülbül hezâr eyler hased
Taraf-ı gîsûsunda tâbân hâl-i anber-fâmına
Âsumânda eyler hased
Lezzet-i la'linden ey reşk-âver-i âb-ı hayât
Hızr şerm eyler eyler hased
Bu siyeh gözler ki vardır sende ey vahşî gazâl
Bî-tekellüf sana eyler hased
Es'adâ elhak bu nazm-ı âbdâr-ı pâkine
Kulzüm-i da'vâda eyler hased
1Sevgilinin rengiyle kokusunu bahar mevsimi kıskanır.
2Âşığın gül sesini bülbül bin kez kıskanır.
3Saçının yanında parlayan amber renkli benini,
4gökyüzündeki kuyruklu yıldız bile kıskanır.
5Ey hayat suyunu bile kıskandıran sevgili, yakut dudağının tadı karşısında
6Hızır utanır, hoş içimli berrak su da kıskanır.
7Ey ürkek ceylan, sendeki bu siyah gözleri
8hiç çekinmeden Tatar ceylanı kıskanır.
9Ey Esad, doğrusu bu temiz ve akıcı şiirini
10iddia denizindeki iri ve seçkin inci bile kıskanır.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Esad (Bağdadlı) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Her beyitte yeni bir kıskanç rakip belirir: bahar renk ve kokuya, kuyruklu yıldız bene, hayat suyu dudağa, Tatar ceylanı gözlere yenilir. Makta, güzellik övgüsünü şiir övgüsüne çevirerek Esad’ın nazmını iddia denizindeki iri inciyle karşılaştırır.