Sergeşte dest-i hayreti pûyansın ey gönül

Şair gönlüne seslenerek onun hayret içinde kendisini aramasını, ayna yüzlü sevgiliye tutulmasını ve ayrılık zehrine karşı teselliden fayda görmemesini sorgular.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Sergeşte dest-i hayreti pûyansın ey gönül

   Benzer ki kendi kendini cûyansın ey gönül

   Zannım budur ki bir meh-i âyîne sûrete

   Çeşmim misâli sen dahi hayransın ey gönül

   Bilsem aceb kimin gam-ı aşkıyle zârsın

   Kim böyle vakf-ı hasret-i efgansın ey gönül

   Tiryâk-ı tesliyet de müfîd olmuyor sana

   Var ise zehr-horde-i hicransın ey gönül

   Bilmem miyânımızda nedendir bu keşmekeş

   Dâim hiredle dest-girîbânsın ey gönül

   Es'ad gibi derûnuna kâr etmiyor suhan

   Hayretteyim ki sen nice insansın ey gönül

   1Ey gönül, hayret elinde başı dönmüş hâlde koşuyorsun;

   2öyle görünüyor ki kendi kendini arıyorsun.

   3Sanırım ayna yüzlü bir aya,

   4benim gözüm gibi sen de hayransın, ey gönül.

   5Bilsem, acaba kimin aşk derdiyle inliyorsun?

   6Niçin böyle feryat hasretine adanmışsın, ey gönül?

   7Teselli panzehiri de sana fayda etmiyor;

   8anlaşılan ayrılık zehrini içmişsin, ey gönül.

   9Aramızdaki bu çekişmenin sebebi nedir, bilmiyorum;

   10ey gönül, sürekli akılla yakapaçasın.

   11Esad gibi söylenen söz içine işlemiyor;

   12hayretteyim, nasıl bir insansın sen, ey gönül?

   Her beyitte yinelenen hitap, gönlü şairden bağımsız ve hesap sorulabilir bir kişiye dönüştürür. Kendi kendini arayan gönül hem arayan hem kayıptır. Aşk derdi onu feryada vakfeder; teselli panzehiri ayrılık zehrini gideremez. Akıl ile gönlün yakaya yapışmış kavgası klasik çatışmayı sahneleştirir. Sonunda Esad’ın sözü bile işlemez ve gönlün “nasıl bir insan” olduğu şaşkınlıkla sorulur.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle