Sâgar-be-kef safâ-yı nefesim yâ Rab
Konuşan kişi kadeh, arzu ve nefes imgeleri arasında kendi sarhoşluğunu ve düşüşünü anlatır. Kurtuluşu, bağışlanmanın kopmaz ipine bağlanarak içinde bulunduğu belâ kuyusundan çıkmakta arar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
safâ-yı nefesim yâ Rab
-ı mey-i hevâ-yı nefesim yâ Rab
Vâreste ide
Matrûh-ı -yı nefesim yâ Rab
1Ey Rabbim, kadeh elimde; nefesim safâ içindedir.
2Ey Rabbim, nefesim heva şarabıyla kendinden geçmiştir.
3Bağışlanmanın sağlam ipi beni özgür bıraksın;
4ey Rabbim, nefesimin belâ kuyusuna atılmışım.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Şeyhülislâm Ârif Hikmet Bey adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Kaynak yüzeyindeki “nefesim” okuması dörtlük boyunca bilinçli bir tekrar kurar; söz, arzu ve benlik aynı solukta düğümlenir. Buna karşı “sağlam ip” imgesi, dağılmış sarhoşluğu bağışlanmaya bağlayan tek güvenli hattır.