Sahrâ-yı hecr-i yârda âzürde pâlarız

Hâfız gazeline tahmis, ayrılık çölünde yaralı ama özgür âşıkları konuşturur; dünya çıkarını küçümser, rintlik ve şarap meclisini savunur, zahitlerin öfkesine karşı Hâfız’la yan yana durur.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Sahrâ-yı hecr-i yârda âzürde pâlarız

   Bu yolda serteser gezeriz cân fedâlarız

   Müstağnî-i temettu’-i her dû serâlarız

   Âşıklarız belâzedeyiz mübtelâlarız

   Âlemde bir mahabbete kalmış gedâlarız

   Etmekteyiz derîçe-i dildâra hervele

   Ger olsa da hümâ gibi devr-i merhale

   Bî meskeniz ne gam feleği yıksa velvele

   Âzâdeyiz kulu değiliz kimsenin hele

   Netsek olur çü başımıza pâdişâlarız

   Nola ferahla ömrümüzün geçse her demi

   Rindân olur serîrimizin yâr ü mahremi

   Değmez mi dehri nakdimizin nîm dirhemi

   Rüsvâylıkla şöhretimiz tuttu âlemi

   Bâzâr-ı dehr içinde aceb bînevâlarız

   Sıyt u sadâ-yı iffetimiz defle neyledir

   Zikr-i garîbimiz meded ey hey heyledir

   Sanma safâ-yı bâlimizi gayrı şeyledir

   Bezm-i cihânda dirliğimiz câm-ı meyledir

   Minnet Hudâ’ya yer içer ehl-i safâlarız

   Ma’zûruz âh-ı dembedem ile figanda biz

   Meftûr-i ârzû-yı der-i mehveşanda biz

   Es’ad ne gam yeriz gazab-ı zâhidanda biz

   Hâfız şerâb içmede meyl-i civanda biz

   Bîihtiyârdır işimiz bî riyâlarız

   1Sevgiliden ayrılığın çölünde ayakları yaralanmış kişileriz;

   2bu yolda baştan başa gezer, canımızı feda ederiz.

   3İki dünyanın çıkarından da uzak dururuz;

   4âşığız, belaya uğramış ve aşka tutulmuşuz.

   5Dünyada yalnız bir sevgiye muhtaç kalmış yoksullarız.

   6Sevgilinin penceresine doğru koşup duruyoruz;

   7menzil dönüşü hüma kuşununki gibi olsa bile.

   8Evsiziz; gürültümüz feleği yıksa ne çıkar?

   9Özgürüz, hele hiç kimsenin kulu değiliz;

   10ne yapalım, kendi başımızın padişahıyız.

   11Ömrümüzün her anı sevinçle geçse ne olur?

   12Rintler tahtımızın dostu ve sırdaşı olur.

   13Dünya, paramızın yarım dirhemi bile etmez;

   14rezilliğimizin ünü bütün dünyayı tuttu.

   15Dünya pazarında ne şaşırtıcı yoksullarız.

   16İffetimizin şanı ve sedası def ile ney iledir;

   17Ey medet, garip anılışımız “hey hey” sesidir.

   18Gönül rahatlığımızı başka bir şey sanma;

   19dünya meclisindeki dirliğimiz şarap kadehiyledir.

   20Tanrı’ya şükür, yiyip içen keyif ehliyiz.

   21Biz, durmadan ah edip inlediğimiz için mazuruz;

   22ay yüzlülerin kapısına duyduğumuz arzuyla bitkiniz.

   23Ey Esad, zahitlerin öfkesini çeksek ne gam?

   24Hafız şarap içmede, biz de gence yönelmedeyiz.

   25İşimiz irademiz dışındadır; gösterişsiz kişileriz.

   İlk bent âşıkları hem yaralı yolcular hem iki dünyadan beklentisiz özgürler olarak tanımlar. İkinci bentte evsizlik bağımsızlığa, başıboşluk kendi padişahlığına dönüşür. Dünya pazarı değersizdir; kötü ün bile rint kimliğinin parçası olur. Def ile neyden yükselen ses, rintlerin iffet iddiasını musiki ve ironiyle yan yana getirir. Son bentte Esad ile Hâfız aynı içki ve aşk çizgisinde buluşur, davranışları riyadan uzak bir mecburiyet sayılır.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle