Sen beni sevmezsen sevme var güzel

Şair, kendisini sevmeyen güzele meydan okur ve sadık âşığın altın gibi değer bulacağını söyler. Öğüt, aşk yolunda olgunlaşma çağrısıyla birleşir; geçici güzellik ile kalıcı sadakat karşı karşıya getirilir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Sen beni sevmezsen sevme var güzel

   Beni de bir sever bulunur elbet

   Âşık-ı sâdıklar yerde mi kalır

   Altın cevher gibi alınır elbet

   Bu nush u pendimi kabûl etmezsen

   Meyhâne-i aşka gelüb gitmezsen

   Eğer bir kemale sen de yetmezsen

   O kıble bağrında delinir elbet

   Bu güzellik sende haşre dek kalmaz

   Bir vaktın gelir ki kimseler almaz

   Fahrî’yi alanlar elinden salmaz

   Senin bu cemalin silinir elbet

   1Sen beni sevmiyorsan sevme; git güzel.

   2Beni de seven biri elbet bulunur.

   3Gerçek âşıklar ortada sahipsiz kalmaz.

   4Altın ve cevher gibi değer görüp alınırlar.

   5Bu öğütlerimi kabul etmezsen,

   6aşk meyhanesine gelip gitmezsen,

   7sen de olgunluğa erişmezsen,

   8o kıble gibi bağrın sonunda delinir.

   9Bu güzellik sende kıyamete kadar kalmaz.

   10Bir zaman gelir, seni kimse istemez.

   11Fahrî’yi sevenler onu ellerinden bırakmaz.

   12Senin bu güzelliğin ise elbet silinir.

   İlk dizedeki “var güzel” bir izin ve uzaklaşma buyruğudur; “yâr” diye romantikleştirilmemiştir. Şiir ilerledikçe gururlu ayrılık sözü ahlaki bir öğüde dönüşür: dış güzellik zamanla silinirken gerçek âşığın değeri onu sahiplenenlerin sadakatiyle korunur.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle