Ah Edeyim (Diyar-ı Gurbette)

Gurbette kalan âşık, başkalarının bayram sevincini sevgilinin saçları ve tabiatın dallarıyla karşılaştırıp kendi ahını tekrarlar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Diyar-ı gurbette Cezayir’lerde,

   Eller bayram etsin ben ah edeyim.

   Ağ gerdan üstünde siyah tellerde,

   Teller bayram etsin ben ah edeyim.

   Kırmızı güllerin dalları yerde,

   Mevlam uğratmasın kimseyi derde,

   Yaz bahar ayında bulanık selde,

   Seller bayram etsin ben ah edeyim.

   ...

   Sefil Kul Himmet’im dert bana yeter,

   Bunca sefaletim sevdiğim beter,

   Yüce dağ başında menemşe biter;

   Dallar bayram etsin ben ah edeyim

   1Gurbet diyarında, Cezayir ellerinde,

   2Başkaları bayram etsin, ben ah çekeyim.

   3Ak gerdanın üstündeki siyah saçlarda,

   4O teller bayram etsin, ben ah çekeyim.

   5Kırmızı güllerin dalları yere eğilmiş,

   6Allah hiç kimseyi derde düşürmesin.

   7Yaz ve bahar vaktindeki bulanık selde,

   8Seller bayram etsin, ben ah çekeyim.

   9...

   10Ben zavallı Kul Himmet’im; derdim bana yeter,

   11Bunca sıkıntım, ey sevdiğim, daha da ağırdır.

   12Yüce dağların başında menekşeler açar;

   13Dallar bayram etsin, ben ah çekeyim.

   Şiir, gurbette kalmış benliğin bayram sevincine katılamayışını karşıtlıklarla anlatır. Eller, saç telleri, seller ve dallar bayram ederken söyleyen kişi sürekli ah çeker. Cezayir, sevgiliden ve yurttan uzaklığın mekânına dönüşür; güller, menekşeler ve bahar bile acıyı hafifletmez. Tekrarlanan nakarat, başkalarının neşesi ile Kul Himmet’in kişisel kederi arasındaki mesafeyi her kıtada yeniden büyütür.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle