Usandığım olur bezdiğim olur
Şair, sevgilinin ayrılışı karşısında oturmakla gezmek, susmakla söylemek arasında kalır. Rakiplerin sözüne inanmamaya çalışsa da gözyaşı, yanma ve yuvadan uçan sevgili imgeleri kaybın ağırlığını gösterir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Usandığım olur bezdiğim olur
Bazı cânânımdan bazı canımdan
Oturduğum olur gezdiğim olur
Birleşüp yâr ayrıldıkça yanımdan
İçmeğe uşşâkın kanın kanmaz mı
Âşıkın yanar da kendi yanmaz mı
Acab arlanmaz mı yâr utanmaz mı
gözümden akan kanımdan
sözlerine asla kanmayım
Her ne söylerise doğru sanmayım
Nasıl söylemeyim nasıl yanmayım
Fahrî yavrum uçtı âşiyanımdan
1Bazen usanır, bazen bıkarım.
2Bazen sevgilimden, bazen kendi canımdan bıkarım.
3Bazen oturur, bazen dolaşırım.
4Sevgili birleşip sonra yanımdan her ayrıldığında böyle olurum.
5Sevgili âşıkların kanını içmeye doymuyor mu?
6Âşık yanarken kendisi hiç yanmıyor mu?
7Acaba utanmıyor, hiç mi arlanmıyor?
8Gece gündüz gözümden akan kanlı yaşlardan utanmıyor mu?
9Rakiplerin sözlerine asla inanmayayım.
10Söyledikleri her şeyi doğru sanmayayım.
11Ama nasıl konuşmayayım, nasıl yanmayayım?
12Ey Fahrî, yavrun yuvasından uçup gitti.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Fahrî (Ayaşlı) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Koşmadaki ikili fiiller ruh hâlinin kararsızlığını ritme taşır: usanmak-bezmek ve oturmak-gezmek aynı sıkışmayı yineler. Orta bent sevgilinin merhametsizliğini sorularla yükler; son dize, ayrılığı “yuvadan uçuş” gibi geri döndürülmesi güç bir kopuşa çevirir.