Ser-â-pâ târ-ı mûyun kim girih-gîr eyledi zülfün
Gazel, sevgilinin saçını düğüm, zincir, kement, sümbül demeti, gece hâlesi ve yay kirişi olarak tasvir eder. Saç güçlü aslanları avlar, ay yüzünü gecede resmeder ve ayrılıkta yıldız sayan gönlü aydınlatır; son beyit rüzgârla dağılan bu etkinin yerini sorar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ser-â-pâ târ-ı mûyun kim eyledi zülfün
Nice dîvânesin eyledi zülfün
olup der-dest-i istignâ
Nice şîr-i zeber-mülkü nahcîr eyledi zülfün
Bu şeb mâh-ı âlem-tâb levh-i rûy-ı safînde ey şûh
Şeb içre meh-i tâbânı tasvîr eyledi zülfün
Dü deste sünbülün arz eyleyip bâğ-ı temâşâda
Dimâğ-ı merdüm-i hûba tatîr eyledi zülfün
Sevâd ile bu şeb bedr-i ruhun kim hâle-dâr etti
Dil-i -ı hicri tenvîr eyledi zülfün
Müjen tîr ü kemân ebrûların cebhen kemân-keşdir
Humâr-ı mâye onunçün şekl-i zih-gîr eyledi zülfün
Perîşân olup bâdın aşikâr o bâğ ile hâli
Şebâb-ı gerdeninde mi tesîr eyledi zülfün
1Saçının baştan başa her teli düğüm tuttu;
2saçın nice deliyi zincir bendine vurdu.
3Şehre kement atan saçın naz eline geçip
4nice güçlü ülke aslanını av eyledi.
5Ey işveli güzel, bu gece saf yüzünün levhasında dünyayı aydınlatan ayı
6saçın, gece içinde parlayan ayın resmi hâline getirdi.
7Seyir bahçesinde iki demet sümbülünü gösterip
8saçın güzel insanların dimağını kokulandırdı.
9Bu gece dolunay yüzünü karanlıkla hâle içine alan saçın
10ayrılıkta yıldız sayan gönlü aydınlattı.
11Kirpiğin ok, kaşların yay, alnın ise yay çekendir;
12saçın bu yüzden mahmurluğun özünü yay kirişi biçimine soktu.
13Rüzgârınla perişan olup o bahçe ve ben açıkta kalınca,
14saçın gençlik boynunda mı etkisini gösterdi?
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Şeyhülislâm Ârif Hikmet Bey adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Zülf redifi bağlama ve çözme hareketlerini birlikte taşır. İlk beyitlerde deliyi zincire, aslanı ava dönüştüren saç; ortada ayı gece içine alıp koku yayar, sonda ok-keman düzeninin kirişi olur. Rüzgârla perişan oluş, bu güçlü düzenin geçiciliğini açığa çıkarır.