Sergeşte-i deşt-i hayret oldun ey dil

Rübâi gönlü hayret çölünde yolunu şaşırmış, mihnet tuzağına bağlanmış ve keder denizinde rahatlık kıyısını yitirmiş bir yolcu olarak tasvir eder.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Sergeşte-i deşt-i hayret oldun ey dil

   Pâbeste-i dâm-ı mihnet oldun ey dil

   Bî bîm yem-i endûh u kederde şimdi

   Gümkerde kenâr-ı râhat oldun ey dil

   1Ey gönül, hayret çölünde başı dönmüş bir gezgin oldun.

   2Ey gönül, mihnet tuzağına bağlandın.

   3Şimdi korkusuzca hüzün ve keder denizinde,

   4rahatlık kıyısını kaybetmiş durumdasın, ey gönül.

   Çöl, tuzak ve deniz imgeleri dört dizede art arda gelerek çıkışsızlığı farklı mekânlarda yineler. Gönül önce yönünü, sonra hareket özgürlüğünü, en sonunda da sığınabileceği kıyıyı kaybeder. “Ey dil” hitabının tekrarı, anlatıcının dışarıdan öğüt vermesinden çok kendi iç dünyasını sorguladığını ve kaybı kendisine duyurduğunu gösterir.

   Bütün dörtlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle