Seyr-i yem-i aşk eyleyene râh gerekmez

Gazel aşk denizinde yol ve yön, darağacında makam, parlak yüzde ay, iç doyuran lütufta kuyu gereksizliğini sıralar; aşkın kendi yeterliliğini dünyevî araçların karşısına koyar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Seyr-i yem-i aşk eyleyene râh gerekmez

   Her bî cihete nâzıra dergâh gerekmez

   Biz fahr-ı şehinşâh-ı cihân bende-i aşkız

   Berdâr olana tantana-i câh gerekmez

   Bakmazsa kamer çehre sezâ ahter-i çerhe

   Tâb-ı ruh-i tâbende içün mâh gerekmez

   Biz âb-ı ruh-i lûtf ile siyrâb-ı derûnuz

   Râke Suyu delv ile veren çâh gerekmez

   Biz hüsn-i Hudâdâd ile mümtâza Enîsâ

   Mir’ât-ı nazargâh gerek kâh gerekmez

   1Aşk denizinde yol alana ayrıca yol gerekmez;

   2yönsüz hakikate bakana belirli bir dergâh gerekmez.

   3Biz cihan padişahlarının övüncü olan aşkın kullarıyız;

   4aşk darağacına asılana makam gösterişi gerekmez.

   5Ay yüz bakmasa da göğün yıldızına yaraşır;

   6parlak yanağın ışığı varken aya gerek yoktur.

   7Biz lütuf yüzünün suyuyla içi kanmış kişileriz;

   8Râke Suyu’nu veren kuyuya ve kovaya gerek yoktur.

   9Ey Enîs, Allah vergisi güzellikle seçkin olan bize,

   10bazen ayna gibi bir bakış yeri gerekir, bazen gerekmez.

   Her beyit “gerekmez” hükmüyle bir aracı devreden çıkarır. Hakikate yönsüz bakan için tek bir dergâh, aşk uğruna asılan için makam ihtişamı anlamsızdır. Sevgilinin parlak yanağı ayın, lütuf suyu da kuyu ve kovanın yerini alır. Râke Suyu göndermesi somut bir su kaynağını manevî doyuma karşılaştırır. Son dize aynanın bile bazen gerekli, bazen gereksiz olduğunu söyleyerek kesinliği inceltir.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle