DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Ahmed Eflâkî/Sultan Veled hakkında medhiyeyi muhtevi
manzume · 14. yüzyıl

Sultan Veled hakkında medhiyeyi muhtevi

Sultan Veled medhiyesi, mürşide bağlılığın insanı manevi hükümdarlığa yükselteceğini söylerken mal, saray ve beden düşkünlüğünü sert biçimde eleştirir. Nefis devi Süleyman kıssasıyla, gerçek devlet ise Allah’ı bulmakla açıklanır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    İy ki bu nice sultân olur

    Kulı olan kişiler olur

    Ayağının tozını sürme çeken gözine

    Nesne görür gözi kim vâlih ü hayrân olur

    Şerbetinin katresin her kim içer

    Gönli güher doluben sînesi olur

    Sen maluna tapmagıl köşk ü saray yapmagıl

    Şol çalışub yapduğun son ucı vîrân olur

    İşbu sûretdür kamu ol tayidur bu amû

    Şartı müselmânlığın sıdk ile îmân olur

    Sana direm iy dede sanma dîvi dünyede

    Nefs dîvin zabt iden dinde Süleymân olur

    Bislemegil tenüni ni’met-i biryân ile

    Bir gün olur bu tenün tamuda biryân olur

    Tutar isen buyruğın terk idegör ayruğın

    Taş ü demür mumlayın hükmüne fermân olur

    Bir kişi kim mâl bulur sanma ki devlet bulur

    Devleti bulan kişi Allah’ı bulan olur

    Hâlıkını isteyen olmuş değül

    Halka gönül bağlayan sonra peşîmân olur

    İy başına dir o gün Allah’ı iste bu gün

    Uslu sözidür yoğün bunda ne yalan olur

    Her ki bu gün Veled’e inanuben yüz süre

    Yohsul ise olur ise sultân olur

    1Ey binlerce övgüye layık kişi, bu nasıl bir sultandır ki,

    2ona kul olanlar hükümdar ve hakan olur.

    3Ayağının tozunu gözüne sürme çekenin,

    4gözü öyle şeyler görür ki hayran kalır.

    5Şerbetinin bir damlasını kim içerse,

    6gönlü cevherle dolar, göğsü okyanus olur.

    7Malına tapma, köşk ve saray yapma;

    8çalışıp yaptığın sonunda viran olur.

    9Bütün bunlar görünüşten ibarettir: şu tay, bu amca diye gördüklerin;

    10Müslümanlığın şartı içtenlik ve imandır.

    11Sana söylüyorum ey büyüğüm, dünyadaki devi uzakta sanma;

    12nefis devini zapt eden, dinde Süleyman olur.

    13Bedenini kızarmış nimetlerle besleme;

    14bir gün bu beden cehennemde kızarır.

    15Buyruğunu tutarsan başkasını terk et;

    16taş ve demir bile mum gibi hükmüne boyun eğer.

    17Bir insan mal bulunca devlet buldu sanma;

    18asıl bahtı bulan, Allah'ı bulan kişidir.

    19Yaratıcısını isteyen kötü bir evlat değildir;

    20halka gönül bağlayan sonunda pişman olur.

    21O gün “eyvah!” dersin; Allah’ı bugün ara.

    22bu akıllı sözdür, bunda yalan yoktur.

    23Kim bugün Veled'e inanarak yüz sürerse,

    24yoksulsa zengin, zenginse sultan olur.

    İlk üç beyitte ayağın tozu sürmeye, şerbet damlası cevhere ve göğüs okyanusa dönüşür; böylece Sultan Veled’in feyzi somut imgelerle büyütülür. Ardından söyleyiş öğüt tonuna geçer: mülk yıkılır, beden fanidir ve insanın asıl yenmesi gereken dev kendi nefsidir. Son beyit yüz sürmeyi dünyevi zenginlikten manevi sultanlığa taşıyan bir sonuç kurar.

Kavram sözlüğü (6) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet doğrulandı

Şiir, bağlı kaynakta Eflâkî (Ahmed Eflâkî) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.

Atıf kanıtını aç ↗

Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirUlu Ârif Çelebi hakkında medhiyeyi muhtevi
Zihî gözler ki gözler anı gözler
Ahmed Eflâkî · manzume

Kavram sözlüğü

6 kavram bulundu.

hezâr âferîn

binlerce övgü

husrev ü hâkân

hükümdar ve hakan

cür’asın

yudumunu, damlasını

ummân

okyanus

nâhalef

hayırsız, kötü evlat

bay

zengin