Süren Erenler Süreği
Sekizli hecede yazılmış, baştan sona ikilemeyle yürüyen bir nefes. Her dörtlük "-a gelmiş -a gider" kalıbıyla kapanıyor ve yolun da münkirin de kesintisiz sürdüğünü aynı dil oyunuyla söylüyor.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Süren erenler süreği
Süregelmiş süre gider
cehennem direği
Dura gelmiş dura gider
1Erenlerin sürdüğü sürek
2süregelmiş, sürüp gider
3münkir cehennemin direğidir
4duragelmiş, durup gider
- 2
Uyma münkirin gücüne
Taşı dokunur kıçına
cehennem içine
Gire gelmiş gire gider
1Münkirin gücüne boyun eğme
2attığı taş gelir kıçına dokunur
3münkir cehennemin içine
4giregelmiş, girip gider
Öğüt bu kez kaba ve bedensel bir uyarıyla veriliyor; nefes geleneği yüksek tasavvuf diliyle sokak diliyle aynı dörtlükte durabilir. Birinci dörtlükte cehennemin direği olan münkir burada cehennemin içine sokuluyor: aynı fiil kalıbı ("gire gelmiş gire gider") mekânı direkten içeriye kaydırıyor.
- 3
Bir gerçeğe indir başı
Durmaz akar gözüm yaşı
Yezidin elinde taşı
Ura gelmiş ura gider
1Bir hakikat erine baş indir
2gözümün yaşı durmadan akar
3Yezid'in elindeki taşı
4uragelmiş, vurup gider
"Gerçek" burada mürşit, yani baş indirilecek kişidir; ikinci dize ise şairin kendi ağlayışını araya sokarak öğüdü kişisel bir yasa bağlıyor. Yezid'in elindeki taş, Kerbelâ'dan bu yana sürüp gelen zulmün tek bir nesneye indirilmiş hâli; "ura gelmiş ura gider" onu da bitmez bir tekrar olarak gösteriyor.
- 4
Teslim Abdal basılmaz
Hakkı bâtıla batırmaz
ürür kervan kesilmez
Üre gelmiş üre gider
1Teslim Abdal madem ki alt edilmez
2hakkı bâtılın içine batırmaz
3it havlar, kervan kesilmez
4üregelmiş, üreyip gider
Üçüncü dize bilinen atasözünün nefese girmiş hâli ve şiirin bütün tekrar oyununu tek cümlede topluyor: gürültü sürer, yürüyüş de sürer. Son dörtlükte "sür-" ve "gir-" fiillerinin yerini "üre-" alıyor; yol artık yalnız devam etmiyor, çoğalıyor. Kaynak bu dizeyi küçük harfle dizmiş, düzeltilmedi.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 163179 numaralı sürüm esas alındı; imlâsına dokunulmadı. Sayfa başındaki "—9—" antolojinin sıra numarasıdır, metne alınmadı; geriye dört dörtlük kalıyor. On beşinci dize kaynakta küçük harfle ve inceltmeli biçimde "ît ürür kervan kesilmez" olarak dizilmiştir; hem küçük harf hem inceltme korundu. Bu şiir arşivdeki öbür Teslim Abdal metinlerinden farklı olarak sekizli hece ölçüsündedir.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Bu dünyadan o Dünyaya giderkenTeslim Abdal · Nefes→
İlk iki dizede "sür-" kökü dört kez dönüyor; şiir daha açılışta anlatacağı şeyi biçimiyle yapıyor — süreklilik, tekrarla kuruluyor. "Sürek" erenlerin yürüttüğü erkân, yani yolun sürüp giden düzenidir. Üçüncü dize münkiri cehennemin taşıyıcı direği yapıyor: o da kendi yerinde aynı süreklilikle duruyor.