Sûz-ı dildir mihr-i subh-ı intibâh-ı Nakş-bend

Kısa manzume, Nakşibendî yolunu gönül yanışıyla başlayan bir uyanış ve gösterişten arınmış bir fakr u fenâ yolu olarak över. Bahâeddin Nakşibend, müridi dünya ve ahiret saadetine yükselten rehberdir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Sûz-ı dildir mihr-i subh-ı intibâh-ı Nakş-bend

   Matla-ı nûr-ı hüdâdır hâne-gâh-ı Nakş-bend

   Terk-i ârâyiş-i tarîk ile ererler menzile

   Kûçe-i fakr u fenâdır şâh-râh-ı Nakş-bend

   Devlet-i dâreyn ile eyler fakîri ser-bülend

   Hazret-i Hâce Bahâeddîn-i Şâh-ı Nakş-bend

   1Nakşibendî uyanış sabahının güneşi gönül yanışıdır.

   2Nakşibend dergâhı doğru yol nurunun doğduğu yerdir.

   3Yolun süslerini terk ederek menzile erişirler;

   4Nakşibend'in ana yolu yoksulluk ve benlikten geçiş sokağıdır.

   5İki dünyanın saadetiyle fakiri yüceltir,

   6Hazret-i Hâce Bahâeddin Şâh-ı Nakşibend.

   Şiirde dış süsün terk edilmesi ile iç aydınlanma karşı karşıya konur. Şah-râh ve menzil kelimeleri tasavvufî ilerlemeyi bir yolculuk gibi kurarken, fakirin ser-bülend oluşu dünyevî rütbeden farklı bir yüceliği anlatır.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle