Tövbeye Gel
Tekrarlanan tövbe çağrısı, bedenin geçiciliği ile canın sorumluluğunu her dörtlükte yeniden karşılaştırır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ey tapan,
Tövbeye gel, tövbeye,
Hak’ka tap, Hak’tan utan,
Tövbeye gel, tövbeye.
Nice nefse uyasın,
Nice dünyâ kovasın,
Vakt ola usanasın,
Tövbeye gel, tövbeye.
Nice beslersin teni,
Yılan çıyan yer anı,
Ko teni, besle cânı,
Tövbeye gel, tövbeye.
Sen oldun,
Nefsin ile dost oldun,
Sanma dirisin, öldün,
Tövbeye gel, tövbeye.
Sen teni, sandın seni,
Bilmedin senden teni,
Odlara yaktın cânı,
Tövbeye gel, tövbeye.
Gör bu ,
Yazarlar hayrı, şerri,
Günâhtan gel sen beri,
Tövbeye gel, tövbeye.
Ey miskin Âdemoğlu,
Usan tutma âlemi,
Esmeden ölüm yeli,
Tövbeye gel, tövbeye
Ölüm gelecek ,
Dilin tadını şeşer,
Erken işini başar,
Tövbeye gel, tövbeye.
Göçer bu dünyâ kalmaz.
Ömür olmaz,
Son pişman, assı kılmaz
Tövbeye gel, tövbeye.
Tövbe suyuyla arın,
Deme gel bugün yârın,
Göresin Hak dîdârın,
Tövbeye gel, tövbeye.
Eşrefoğlu Rûmî sen,
Tövbe kıl erken uyan,
Olma yolunda yayan,
Tövbeye gel, tövbeye.
1Ey nefsinin arzusuna tapan,
2Tövbeye gel, tövbeye,
3Hakk’a yönel, Hak’tan utan,
4Tövbeye gel, tövbeye.
5Daha ne kadar nefsine uyacaksın,
6Daha ne kadar dünyanın peşinden koşacaksın,
7Bir vakit gelir usanırsın,
8Tövbeye gel, tövbeye.
9Bedeni daha ne kadar besleyeceksin,
10Onu yılan ve çıyan yer,
11Bedeni bırak, canı besle,
12Tövbeye gel, tövbeye.
13Sen dünyaya tapan biri oldun,
14Nefsinle dost oldun,
15Yaşadığını sanma, öldün,
16Tövbeye gel, tövbeye.
17Sen bedeni kendin sandın,
18Bedenin senden ayrı olduğunu bilmedin,
19Canını ateşlerde yaktın,
20Tövbeye gel, tövbeye.
21Şu görevli meleklere bak,
22İyiliği ve kötülüğü yazarlar,
23Sen günahtan uzaklaş,
24Tövbeye gel, tövbeye.
25Ey zavallı insanoğlu,
26Usan; dünyaya sarılma,
27Ölüm yeli esmeden,
28Tövbeye gel, tövbeye.
29Ölüm kaçınılmaz biçimde gelecek,
30Dilinin tadını giderecek,
31İşini erkenden tamamla,
32Tövbeye gel, tövbeye.
33Bu dünya göçer, kalmaz.
34Ömür kalıcı olmaz,
35Son pişmanlık fayda etmez,
36Tövbeye gel, tövbeye.
37Tövbe suyuyla arın,
38“Bugün değil, yarın” deme,
39Hakk’ın yüzünü göresin,
40Tövbeye gel, tövbeye.
41Ey Eşrefoğlu Rûmî, sen
42Erken tövbe et ve uyan,
43Onun yolunda yaya kalma,
44Tövbeye gel, tövbeye.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Eşrefoğlu Rumî adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Türkçe Vikikaynak'ın 143534 numaralı sabit revizyonuna bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Yine cânum dimâğına irişdi ol lezzeti-i dôstEşrefoğlu Rûmî · Şiir→
Tekrarlanan tövbe çağrısı, bedenin geçiciliği ile canın sorumluluğunu her dörtlükte yeniden karşılaştırır. Yılan, kayıt tutan melekler, ölüm yeli ve faydasız son pişmanlık imgeleri korkutmakla kalmaz; bugünü ertelemeden ahlaki yönelişe dönüştürür.