Ya Rab ne fitnedir ki cihan kıldı âşikâr
Fuzûlî, Hüseyin’in uğradığı zulmü gördükten sonra suyun, havanın, dünyanın ve zamanın düzenini sorgular. Ok ile kılıcın ağız ve dil kazanması şiddeti kişileştirir; son dualar silahların kınından çıkmamasını ve okun toprağa düşmesini ister.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ya Rab ne fitnedir ki cihan kıldı âşikâr
Ya Rab ne zulümdür ki âyan etti
Ya Rab kaza bu emrde çekmez mi
Ya Rab felek bu fiilden olmaz mı
Âb-ü havây-i gülüşen-i mihnet fezây-i dehr
Çün olmadı Hüseyn'e sefâbahş u sazgâr
Arâm tutmayub yere geçsin hemişe âb
Mehd-i feragat üzre havâ tutmasun karâr
Çün hâkidân-ı dehrde ârâm bulmadı
Sultân-ı din Hüseyn-i Ali şâh-ı kâmkâr
Bâd-ı fenâya gitse revâdır bu hâkdân
Âyine-i vücûde ademden salub gubâr
Ey dil, hükümetine cihanın ne itimad?!
Ey dîde, haşmetine zamanın ne itibar?!
Olsaydı -ı nihâdında bir sebât
Ahdin kılurdu Âl-i Resûl ile üstüvâr
Devran cibilletinde ger olsaydı bir vefâ
Âl-i Resûl hizmetin eylerdi ihtiyâr
Ol vakitten ki hasm rızâsiyle u tîr
Şah-ı şehîdin eyledi âzasını figâr
Açmış dehan teessüf için tîr-i tündrû
Çekmiş zebân için -i âbdâr
Ya Rab ki çıkmaya habs-i niyâmdan
Ya Rab ki kande olsa ola tîr hâkisâr
1Ey Rabbim, dünya nasıl bir fitneyi açığa çıkardı?
2Ey Rabbim, zaman nasıl bir zulmü ortaya serdi?
3Ey Rabbim, kader bu iş karşısında öfkelenmez mi?
4Ey Rabbim, felek bu yaptığından utanmaz mı?
5Dünyanın acıyı artıran gül bahçesinin suyu ve havası
6Hüseyin’e huzur vermeyip elverişli olmadığına göre,
7Su hiç durulmasın, hep yerin dibine geçsin;
8Hava da rahatlık beşiğinde karar kılmasın.
9Çünkü dünya toprağında huzur bulamadı
10Dinin sultanı, Ali’nin oğlu Hüseyin, muradına ermiş şah.
11Bu toprak yurdu yokluk rüzgârına karışsa yeridir;
12Varlık aynasına yokluktan toz savurarak...
13Ey gönül, dünyanın hükümranlığına nasıl güvenilir?
14Ey göz, zamanın görkemine nasıl değer verilir?
15Zamanın yaradılışında biraz kararlılık olsaydı,
16Peygamber ailesiyle yaptığı ahdi sağlam tutardı.
17Devrin doğasında biraz vefa bulunsaydı,
18Peygamber ailesine hizmet etmeyi seçerdi.
19Düşmanın isteğiyle kılıç ve ok
20Şehitler şahının uzuvlarını yaraladığından beri,
21Hızlı ok, üzüntüsünü göstermek için ağzını açmış;
22Parlak kılıç, özlemini dile getirmek için dilini uzatmış.
23Ey Rabbim, kılıç kınının hapsinden çıkmasın;
24Ey Rabbim, ok nerede bulunursa bulunsun hor ve toprağa düşmüş olsun.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Fuzûlî adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Türkçe Vikikaynak'ın 139723 numaralı sabit revizyonuna bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Vefa her kimseden kim istedim ondan cefa gördümFuzûlî · gazel→
Fuzûlî, Hüseyin’in uğradığı zulmü gördükten sonra suyun, havanın, dünyanın ve zamanın düzenini sorgular. Ok ile kılıcın ağız ve dil kazanması şiddeti kişileştirir; son dualar silahların kınından çıkmamasını ve okun toprağa düşmesini ister.