Yâ Rab riyâz-ı neşvemi her dem bahâr kıl
Gazel, ruh bahçesinin sürekli bahara dönmesi, irfan güzelinin görünmesi ve ayrılığın uzun gecesinin kavuşma gündüzüne çevrilmesi için yakarır; dikenleri bu dileğin önünde önemsiz sayar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Yâ Rab her dem bahâr kıl
Şem’-i harîm-i bezmini bir gül’izâr kıl
revâh-ı zifâfta
Fânûs-i âl-i kalbimi her dem menâr kıl
Göster cemâl-i şâhid-i irfânı rûhuma
Âyîne-i teveccühünü bî gubâr kıl
Dil düştü Kays veş
Göster cemâl-i vaslı o leyli nehâr kıl
Dilhâhı Es’ad’ın gül-i feyz oldu bî riyâ
ne gam ki giriftâr-ı hâr kıl
1Ey Rabbim, gelişip serpilme bahçemi her zaman bahar kıl;
2meclisinin mahrem mumunu gül yanaklı bir güzele dönüştür.
3Aşkın gelin odasına, kavuşma gecesinde,
4kızıl gönlümün fanusunu her an bir ışık kulesi yap.
5İrfan güzelinin yüzünü ruhuma göster;
6yöneliş aynanı tozsuz kıl.
7Gönül, Kays gibi ayrılığın uzun gecesine düştü;
8kavuşma yüzünü göster de o geceyi gündüze çevir.
9Esad'ın içten dileği, gösterişsiz feyiz gülüdür;
10eteğini dikenlere taksan da ne gam.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Esad (Vak’anüvis, Sahaflar Şeyhizâde) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bahçe, mum, fanus ve ayna imgeleri manevî aydınlanmanın farklı yüzleridir. Gönül Kays gibi uzun ayrılık gecesinde kalırken beklenen yüz, geceyi gündüze çevirecektir. Şairin istediği gösterişli bir ödül değil, riyasız feyiz gülüdür. Son dizedeki diken, bu gülü ararken karşılaşılacak zahmeti küçültür.