DDizegâhDijital şiir arşivi
Tekke şiiri (basılı bent ve dize düzeni korunmuştur) · 16.–18. yüzyıl

Yaban yerde ne gezersin

Oğlanlar Şeyhi İbrahim insanı vahdet nüshası, kudret nefesi, Hak aynası ve âlemin canı olarak över. Yabanda hayvan gibi dolaşmak yerine insana ve şimdiki deme ulaşmak gerekir. Hak’ka giden yol insandan geçer; şair de müşküllerin çözülmesi için mana âleminden el almayı öğütler.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Yaban yerde ne gezersin

    Gel âdeme ir bu deme

    1Yabancı yerde niçin dolaşırsın?

    2Gel, insana eriş; bu ana ulaş.

    Yaban yer yalnız coğrafi uzaklık değil insan hakikatinden kopuk yaşama alanıdır. Nakarat, arayanı dışarıdaki belirsizliğe değil insanda görünen anlam ve şimdiki ‘dem’e çağırır.

  2. 2

    Hayvan gibi ne yelersin

    Gel âdeme ir bu deme

    1Hayvan gibi niçin koşup durursun?

    2Gel, insana eriş; bu ana ulaş.

    Hayvan gibi yelmek amaçsız dürtü ve telaşla hareket etmektir. İnsana erişme buyruğu biyolojik tür değiştirmek değil, bilinç, sorumluluk ve manevi idrak kazanmak anlamına gelir.

  3. 3

    âdemdir

    bu demdir

    1Birliğin nüshası insandır.

    2Kudretin nefesi bu andadır.

    İnsan birliğin bütün anlamlarını taşıyan nüsha, içinde bulunulan an da kudret nefesinin duyulduğu vakit sayılır. Şiir, hakikati uzak ve yabancı yerde arayan kişiyi hem insana hem şimdiye döndürerek vahdet öğretisini somut bir merkezde toplar.

  4. 4

    Âdemden gayrı ademdir

    Gel âdeme ir bu deme

    1İnsandan başkası yokluk sayılır.

    2Gel, insana eriş; bu ana ulaş.

    Kudret nefesinin bu demde olması yaratıcı etkinin geçmişe kapatılmadığını gösterir. İnsandan gayrının ‘adem’ sayılması, anlamın bilinçli insan tecrübesinde görünür olduğuna dair güçlü tasavvufî hükümdür.

  5. 5

    âdemdir

    Görünen yüzde bu demdir

    1Hak’kın aynası insandır.

    2Bu anda görünen insan yüzüdür.

    İnsan Hak aynasıdır; ayna kendinden görüntü üretmez, önündekini yansıtır. Görünen yüzün bu deme ait oluşu, ilahi işaretin soyut uzaklıkta değil yaşayan insan çehresinde arandığını belirtir.

  6. 6

    Her nefes ism-i a’zamdır

    Gel âdeme ir bu deme

    1Her nefes en yüce addır.

    2Gel, insana eriş; bu ana ulaş.

    Her nefesin ism-i a’zam oluşu sıradan soluk alışını kutsal anmaya dönüştürür. Nakarat, bu sürekli işareti fark etmek için insan hakikatine ve yaşanan ana dönmeyi yineler.

  7. 7

    Âdemdir rahmet-i rahman

    Âdemdir -i her kân

    1Rahmân’ın rahmeti insandır.

    2Her madenin cevheri insandır.

    Rahmân’ın rahmeti olarak insan merhametin dünyadaki taşıyıcısıdır. Her madenin cevheri olması ise farklı varlık alanlarında saklı değerin insanda bilinç ve ahlak biçiminde toplandığını anlatır.

  8. 8

    Âlem bedendir âdem can

    Gel âdeme ir bu deme

    1Âlem beden, insan candır.

    2Gel, insana eriş; bu ana ulaş.

    Âlem beden, insan can benzetmesi evreni büyük bir canlı gibi kurar. Beden cansız kalamayacağı için insanın varlığı âlemin kendi anlamını duyması ve ifade etmesi bakımından merkezî sayılır.

  9. 9

    Âdemdir Hak’ka giden yol

    Hak’kı istersen âdem ol

    1Hak’ka giden yol insandır.

    2Hak’kı istiyorsan insan ol.

    Hak’ka giden yolun insan olması, Tanrı arayışını insana ilgisizlikle bağdaşmaz kılar. Manevi yol, insan yüzü, davranışı ve ilişkileri içinden geçerek sınanır.

  10. 10

    Âdeme cümle eşyâ kul

    Gel âdeme ir bu deme

    1Bütün eşya insana hizmet eder.

    2Gel, insana eriş; bu ana ulaş.

    Hak’kı isteyenin ‘âdem ol’ması isimden öte nitelik kazanma buyruğudur. Eşyanın insana kul olması da üstünlüğü tüketim hakkı değil, varlığa karşı sorumluluk olarak düşündürür.

  11. 11

    İBRAHİM sen âdeme gel

    Kamu müşkilin olsun hal

    1İbrahim, sen insana gel.

    2Bütün güçlüklerin çözülsün.

    İbrahim kendi adına seslenerek genel öğüdü kişisel göreve çevirir. İnsana gelmek, müşkülleri tek başına çözmek yerine hakikati taşıyan insan topluluğunda anlamlandırmayı sağlar.

  12. 12

    Âlem-i ma’nâdan el al

    Gel âdeme ir bu deme

    1Mana âleminden el al.

    2Gel, insana eriş; bu ana ulaş.

    Mana âleminden el almak rehberlik ve bağlılık kabul etmektir. Son nakarat, şairin bütün ayna, nefes ve cevher imgelerini yaşayan insanla kurulan bilinçli temasta toplar.

Kavram sözlüğü (6) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet doğrulandı

Atıf basılı Oğlanlar Şeyhi İbrahim Efendi bölüm başlığına ve kaynak kimlik kanıtına dayanır.

Atıf kanıtını aç ↗

Sadettin Nüzhet Ergun’un 1938 Halk Edebiyatı Antolojisi içindeki Oğlanlar Şeyhi İbrahim Efendi bölümü, 1 numaralı metin: 24 özgün dize ve 12 editoryal birim basılı sırayla korunmuştur. Sabit kaynak sürümü ergun1938-oglan-seyh-ibrahim-n1-9B17B9307110.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Önceki şiirHeft âsmânın gerdişiOğlanlar Şeyhi İbrahim Efendi · Tekke şiiri (basılı bent ve dize düzeni korunmuştur)

Kavram sözlüğü

6 kavram bulundu.

nüsha-i vahdet

Birlik hakikatinin okunabildiği örnek.

nefha-i kudret

İlahi kudretin nefesi.

âyîne-i Hak

Hak’kı yansıtan ayna.

ism-i a’zam

Tanrı’nın en yüce adı.

gevher

Cevher, özdeki değer.

âlem-i ma’nâ

Manevi anlam dünyası.