Yârsız bu cihanda neylersin
Şiir, yârsız dünya ve gülsüz bahçeyi anlamsız sayar; gönül kuşuna toprak yuvayı ve feleği aşmasını, Mecnun’a ise Leyla’yı yabanda değil kendi içinde aramasını söyler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
bu cihanda neylersin
Gülü yok gülistanda neylersin
Ey yüce pervâz et
Bu neylersin
Tîr-i âhın gibi felekten geç
ol mekânda neylersin
Aşk-ı Leylâ’yı iste gönlünde
Hây Mecnun yabanda neylersin
Çünki âşık değilsin ey Emrî
Söyle neylersin
1Sevgilisiz bu dünyada ne yaparsın?
2Gülü olmayan gül bahçesinde ne yaparsın?
3Ey gönül kuşu, yüksekten uç;
4bu toprak yuvada ne yaparsın?
5Âhının oku gibi feleği aşıp geç;
6mekânsız ol, bu mekânda ne yaparsın?
7Leyla aşkını kendi gönlünde ara;
8hey Mecnun, yabanda ne yaparsın?
9Ey Emrî, madem âşık değilsin,
10söyle, falancanın sokağında ne yaparsın?
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Emrî (Edirneli) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Her beyit “neylersin” sorusuyla dışarıdaki yanlış yeri gösterir: yârsız dünya, gülsüz bahçe, toprak yuva, sınırlı mekân ve yabani çöl. Gönül kuşunun yüksek uçuşu ile âh okunun feleği delmesi, arayışı içteki Leyla’ya ve mekânsızlığa taşır. Mahlas beytinde şair kendisini de sorguya katar; âşıklık yoksa sevgilinin mahallesinde bulunmanın yalnız görünüşten ibaret kalacağını söyler.