Yazın evel baharında

Elmayı aşkın nişanı sayan semai; dalındaki elmayı yere düşmeden koparmayı öğütlüyor, sonunda o elmanın kadrini bilmeyen birinin eline geçmesinden yakınıyor.

1. 1

   Yazın evel baharında

   Teferrüçte gör elmayı

   Yel esip yere düşmeden

   Budağında kır elmayı

   Günümüz Türkçesi +

   1Yazın ilk baharında,

   2gezinirken elmaya bak.

   3Rüzgâr esip yere düşürmeden

   4onu dalında kopar.

   Dörtlük yorumu +

   Öğüt açık: Rüzgâr esip elmayı yere düşürürse artık o elma kimsenin değil. Zamanlamayı havaya bırakmamak, sevdada geç kalmamanın en kısa söylenişi; koparmak bir cesaret işi sayılıyor.

2. 2

   Elmanın dudağı ağlar

   Gözüm yaşı durmaz çağlar

   Beyler, paşalar, ağalar

   Diz üstüne kor elmayı

   Günümüz Türkçesi +

   1Elmanın dudağı ağlıyor.

   2Gözümün yaşı durmadan akıyor.

   3Beyler, paşalar, ağalar

   4elmayı dizlerinin üstüne koyuyor.

   Dörtlük yorumu +

   Elma bir meyve olmaktan çıkıp ağlayan bir dudak kazanıyor. Aynı elma beylerin dizinde saygıyla duruyor; şairin payına düşen ise yalnız gözyaşı.

3. 3

   Perişan gönlüm perişan

   Elmadır âşıka nişan

   Elmasız yare kavuşan

   Aheder anar elmayı

   Günümüz Türkçesi +

   1Gönlüm perişan, perişan.

   2Âşığın nişanı elmadır.

   3Elmasız olarak yârine kavuşan

   4âh eder, elmayı anar.

   Dörtlük yorumu +

   Elma burada bir armağan değil, sevdanın belgesi. Onu götürmeden kavuşan biri kavuşmuş sayılmıyor; buluşma gerçekleşiyor ama elde tutulacak bir işaret kalmıyor.

4. 4

   Karacoğlan kaynar, coşar

   Aşk dalgası boydan aşar

   Bir kötüye yolu düşer

   Kadrin bilmez yer elmayı

   Günümüz Türkçesi +

   1Karacoğlan kaynıyor, coşuyor.

   2Aşk dalgası boyunu aşıyor.

   3Elmanın yolu kötü birine düşüyor.

   4O da kıymetini bilmeden yiyor.

   Dörtlük yorumu +

   Şiir bir yeme sahnesiyle kapanıyor: Nişan olan elma, kadrini bilmeyen birinin ağzında sıradan bir meyveye dönüyor. Kaybedilen elma değil, ona yüklenen anlam.