Yeler durmaz olaldan bûy-i zülfüne sabâ âşık

Devâmî, sabah yelinden Ferhat ile Şirin hikâyesine uzanan gazelinde âşığın kararsızlığını, tecelli ateşini ve kavuşma bayramında canını kurban etmeye hazır oluşunu dile getirir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Yeler durmaz olaldan bûy-i zülfüne sabâ âşık

   Karâr eyler mi bir yerde olan ey dilrübâ âşık

   Vücûdun yandırır nâr-ı tecellî görse dîdârın

   Nice arzeylesin ahvâlini ey meh sana âşık

   Unutturur idim adın cihân içinde Ferhâd’ın

   Eğer ol la’l-i Şîrîn’im dise bir gün bana âşık

   Eğer kurbân-ı cân itmezsem ey meh îd-i vaslında

   Mahabbet ehli ortasında adım olmaya âşık

   İşidenler Devâmî’nin figân ü âh ü feryâdın

   Didiler var ise olmuş yine ol mübtelâ âşık

   1Sabah yeli, saçının kokusuna âşık olduğundan beri durmadan eser.

   2Ey gönül çelen güzel, âşık olan bir yerde durabilir mi?

   3Yüzünü gören, tecelli ateşiyle yanar.

   4Ey ay yüzlü, âşık hâlini sana nasıl anlatsın?

   5Adını dünyada Ferhat’a unuttururdum.

   6O Şirin dudaklım bir gün bana ‘âşık’ dese.

   7Ey ay yüzlü, kavuşma bayramında canımı kurban etmezsem,

   8Sevgi ehli arasında adım âşık olarak anılmasın.

   9Devâmî’nin iniltisini, ahını ve feryadını duyanlar,

   10‘Yine o derde tutulmuş bir âşık olmuş’ dediler.

   Şiir, sabah yelinin sevgilinin saç kokusu uğruna durmadan dolaşmasıyla âşığın kararsızlığını eşler. Tecelli ateşi yüzü görmenin yakıcı sonucudur; Ferhat ve Şirin göndermesi aşk iddiasını büyütür. Kavuşma bayramındaki can kurbanı, gerçek âşıklığın ölçüsü sayılır.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle