Yine bahar oldu coştu yüreğim
Baharın gelişi ve bulanık derelerin coşması Emrah’ın yüreğini sakinleştirmez; sıla, vatan ve sevgili derdi onu parçalar. Yüze gülenin güven vermediği, garip ölünün kefensiz kalabileceği söylenir; şair kendi hâlini hayale çevirir ve sevgilisinin yas rengi giymesini ister.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Yine bahar oldu coştu yüreğim
Akar boz bulanık selli dereler
1Yine bahar oldu coştu yüreğim.
2Akar boz bulanık selli dereler.
- 2
derdi vatan derdi yar derdi
bu dert beni paralar
1Yurt derdi vatan derdi yar derdi.
2İyileştirmez bu dert beni paralar.
Yurt, vatan ve sevgili derdi üst üste sayılır; bu birleşik yükün iyileştirmek yerine bedeni parçalaması, gurbet acısının kapsamını gösterir.
- 3
olmazmış yüze gülene
Canım kurban olsun
1İtibar olmazmış yüze gülene.
2Canım kurban olsun değer bilene.
Yüze gülen kişiye güvenilemeyeceği söylenir; canın değer bilene adanması, görünüşte dostlukla gerçek vefa arasında ölçü kurar. Değer bilene adanan can, güler yüzün geçici cazibesine karşı sınanmış vefayı gerçek ölçü kabul eder.
- 4
yetişmezmiş garip ölene
Belki yarin çevresine saralar
1Kefen yetişmezmiş garip ölene.
2Belki yarin çevresine sararlar.
Kefenin garip ölüye yetişmemesi sahipsizliği ağırlaştırır; “yârin çevresine saralar” dizesindeki “çevre”, güvenilir sözlük ya da ikinci tanık olmadan sevgiliye fiziksel yakınlık diye yorumlanmaz. Birim, ölüm ve sarılma imgelerini yan yana getirir; fakat basılı sözcüğün nesnesi çözülmeden tutulur.
- 5
Hayal oldu âşık EMRAH halleri
Deyin yare gözlemesin yolları
1Hayal oldu âşık EMRAH halleri.
2Deyin sevgiliye gözlemesin yolları.
Emrah kendi hâllerinin hayale dönüştüğünü söyler; sevgiliye yolları gözlememesi haberi, geri dönüş umudunun tükendiğini bildirir. Yolları beklememe haberi, hayale dönüşen geçmişin ardından kavuşma ihtimalini de bilinçli biçimde kapatır.
- 6
Her kesin sevdiği giyer alları
Koy benim sevdiğim giysin karalar
1Herkesin sevdiği giyer alları.
2Bırak, sevdiğim karalar giysin.
Başkalarının sevgilileri kırmızı giyerken Emrah kendi sevdiğine kara ayırır; renk karşıtlığı, ortak sevince karşı kişisel yas kurar. Kırmızının başkalarına, karanın sevgiliye ayrılması bahar mevsiminin ortasında kişisel matem ilanıdır.
Metnin kaynağı
Ercişli Emrah isnadı, 1938 baskısındaki bölüm yerleşimi ve gövdede görünen mahlas için farklı bir okuyucunun kaynakla birebir karşılaştırmasıyla doğrulandı. İsnadı kesinleşmemiş iki kayıt bu diziye alınmadı.
Atıf kanıtını aç ↗Halk Edebiyatı Antolojisi, 1938; Ercişli Emrah, basılı No. 3, PDF 95; 6 birim/12 dize. Görsel kanıt kayıt altındadır; tarama yeniden dağıtılmaz.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Baharın gelişi yüreği de coşturur, fakat dereler berrak değil boz bulanıktır; mevsim canlanması şairin kederli iç dünyasıyla gölgelenir. Bulanık su, baharın olağan neşesini bozarak yürek coşkusunun sevinçten çok kabaran keder olduğunu sezdirir.