Kara Bahtıma Pes Demem
Defterlerden silindiğini öğrenen Nûrî, kara bahtına çirkin sözlere aldırmadan daha coşkun esmesini söyler. Yıkıcının çok, yapıcının yok olduğu düzende mestten çarığa düşürülür; aslanın tilkiye pes ettirilmesi toplumsal ve kişisel değer kaybının son simgesidir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Yine defterlerden silmişler beni
Duyunca bir çirkin ses kara bahtım
1Beni yine defterlerden silmişler.
2Ey kara bahtım, çirkin bir söylenti duyunca,
- 2
Sandılar geminin yoktur yelkeni
İnadına kara bahtım
1Gemimin yelkeni yok sandılar.
2inadına daha coşkun es.
Geminin yelkensiz sanılması başkalarının anlatıcıyı güçsüz görmesini simgeler. Kara bahttan inadına coşkun esmesi istenir; rüzgâr, küçümsemeye karşı yeniden hareket ve direnç sağlayacaktır.
- 3
Âlem yıkıcı olmuş yok yapıcı
Kimi olmuş, kimi kapıcı
1Herkes yıkmaya çalışıyor; yapan hiç kimse yok.
2Kimi cellat kesilmiş, kimi kapıcı olmuş.
Dünyada herkes yıkıcı olmuş, yapıcı kimse kalmamıştır; insanların kimi cellat, kimi kapıcı kesilmiştir. Toplum düzeni üretmek yerine öldüren veya kapıda bekleten rollere indirgenerek sert biçimde taşlanır.
- 4
Ezel giymez idik pabucu
Verdirdi mest kara bahtım
1Eskiden mest ve ayakkabı bile giymezdik.
2Kara bahtım, mesti çarığa verdirdi.
Eskiden mest ile pabucu bile giymeyen anlatıcıya kara baht şimdi mesti çarığa verdirir. Basılı sözdizimi bir ayakkabının ötekinin üstüne giydirildiğini söylemez; giyim eşyaları arasındaki değer düşüşü herhangi bir üst-alt sırası eklenmeden korunur.
- 5
Her veçhile başa çıkılmaz iken
vurup sıkılmaz iken
1Her yönden başa çıkılmaz iken.
2Cendereye konup sıkılamazken,
Hiçbir yoldan başa çıkılamayan ve cendereye konup sıkıştırılamayan bir güçten söz edilir. Bu hazırlık, sonraki birimde aslan ile tilki arasındaki değer tersine dönüşünü daha çarpıcı kılar.
- 6
Bu NURÎ arslana yıkılmaz iken
Dedirdi tilkiye kara bahtım
1Bu Nûrî'yi aslan bile yere yıkamazken,
2kara bahtım beni tilkiye ‘pes’ dedirtti.
Aslanın bile yıkamadığı Nûrî’ye tilki karşısında ‘pes’ dedirtilir. Şiir, kara bahtın yalnız güç kaybettirmediğini, değerliyi değersize yenik göstererek onuru da ters yüz ettiğini söyleyerek biter.
Metnin kaynağı
Tokatlı Nûrî isnadı 1938 baskısındaki bölüm, gövdedeki görünür mahlas ve kamuya açık kimlik otoritesiyle bağlandı. Kimlik eş adları: Mahmut Nûrî, Nûrî.
Atıf kanıtını aç ↗Halk Edebiyatı Antolojisi, Sadeddin Nüzhet Ergun, 1938; Tokatlı Nûrî, basılı No. 6, PDF 134; 6 birim/12 dize. Görsel kanıt kayıt altındadır; okura açık atıf kamuya açık taramaya gider.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Ben tatlı canımdan bezdim usandımTokatlı Nûrî · Sevgiliye sitem→
Anlatıcı bir kez daha defterlerden silindiğini öğrenir; bu çirkin habere karşı kara bahtına seslenir. Toplumsal itibar kaybı kişisel talihin yaptığı bir saldırı gibi anlatılır.