Yüz sürdügümü görmedi ol pâya münâsib
Münasip redifi, sevgilinin ayağına yüz sürmekten elbise, samur perçem, tarak ve seyir yerine kadar her görüntüyü uygunluk sınavından geçirir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Yüz sürdügümü görmedi ol pâya münâsib
Üftâde-dile olmadı bu pâye münâsib
Kim biçdi ise bu çemenî sebz-kabâyı
Boyuncadır ol kâmet-i bâlâya münâsib
Gördükde dedim perçemini tarf-ı ruhunda
-ı siyeh-kâkülü dîbâya münâsib
Alsın dil-i sad-çâki gehî destine cânân
Bir şânedir ol zülf-i semensâya münâsib
‘Uşşâk zihâmından o şeh seyre çıkınca
Bir yer bulamam ben de temâşâya münâsib
Vasf etmege bir mısra’-ı bulunmaz
Ol kâmet-i mevzûn-ı dil-ârâya münâsib
Râ kaşları medhinde olan nazmımı Vehbî
Gördü kalemim yazmaga buraya münâsib
1O ayağa yüz sürmemi uygun görmedi;
2bu derece, düşkün gönle layık olmadı.
3Bu yeşil çimen renkli giysiyi kim biçtiyse
4o uzun boya tam uygun biçmiş.
5Yanağının kenarındaki perçemini görünce dedim:
6Kara samur, siyah saçlı dîbâya ne güzel uymuş.
7Sevgili yüz parçalı gönlü ara sıra eline alsın;
8o yasemin kokulu saça uygun bir taraktır.
9O şah, âşıkların kalabalığından gezintiye çıkınca
10ben de seyretmeye uygun bir yer bulamam.
11Gönül süsleyen o ölçülü boyu anlatmaya
12seçkin bir tek dize bile bulunmaz.
13Ey Vehbî, kaşlarını öven şiirimi
14kalemim buraya yazmayı uygun gördü.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Sünbül-zâde Vehbî Mehmed Efendi adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Internet Archive kaydındaki tarihî taramaya bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Visâliñ ‘îdiniñ cân ile kan hayrânıyız cânâSünbülzâde Vehbî · Gazel→
Münasip redifi, sevgilinin ayağına yüz sürmekten elbise, samur perçem, tarak ve seyir yerine kadar her görüntüyü uygunluk sınavından geçirir. Âşık kalabalığı içinde yer bulamayan ses, sevgilinin boyuna yaraşır tek bir seçkin dize de bulamaz. Son beyitte kalem, kaşları öven nazmın tam buraya yazılmasını uygun görür.