Zannetme Esrâr’ı ki dîvân söyler
Esrar Dede, şiirlerini kendisinin, divanın ya da dağınık düşüncenin söylemediğini belirtir. Bütün sözün gerçek sahibi sevgilidir; şair, kendi adını ve emeğini ilhamın arkasına çeker.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Zannetme Esrâr’ı ki dîvân söyler
Yâhud söyler
Bir harfi benim değil bu
Şi’r ü gazelim cenâb-ı söyler
1Esrar’ın konuştuğunu sanma; konuşan divan da değildir.
2Ya da dağınık düşünce söz söylüyor sanma.
3Bu dedikodunun tek bir harfi bile bana ait değil;
4şiirimi ve gazelimi yüce sevgili söyler.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Esrar Dede adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Dört dize art arda olası konuşanları eler: kişi, kitap ve düşünce susturulur. “Kîl ü kâl” diye küçültülen söz yığını son dizede cânânın sesine dönüşür; böylece şiirsel yetki benlikten sevgiliye devredilir.