Zehr urub sînedeki zahmıma merhem yerine
Esrar Dede, aşkı merhem yerine zehir, şarap yerine gönül kanı içiren bir tecrübe olarak kurar. Bir günlük zevkin yüz yıllık sersemliği, sevgilinin gonca ağzı ve Gâlib’in himmeti aynı mecliste birleşir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Zehr urub sînedeki zahmıma merhem yerine
Kâse kâse içerim dem yerine
Ayş-ı yekrûzesi sad sâle humâr âverdir
Koyalım kim bu fenâ bezmini âlem yerine
Ol bütün -i hüsnünde Hudâ
Bir güzel gonca komuş gül yüzüne fem yerine
Tavrımız hayli pesendîdedir ammâ Esrâr
Komadı gitti o âfet bizi âdem yerine
-i Hazret-i Gâlib ile bî şübhe bu şeb
Gam gidüb geldi yine zevk-ı yerine
1Merhem yerine göğsümdeki yaraya zehir sürerek,
2şarap yerine gönül kanını kâse kâse içerim.
3Onun bir günlük eğlencesi yüz yıllık bir sarhoşluk sonrası sersemliği getirir.
4Varsayalım ki bu fâni meclis dünyanın yerini tutuyor.
5Allah, güzelliğinin o eksiksiz bahar tasvirinde,
6gül yüzüne ağız yerine güzel bir gonca koymuş.
7Tavrımız epey beğeniliyor ama ey Esrar,
8o âfet gitti; bizi insan yerine koymadı.
9Hazret-i Gâlib’in himmetiyle bu gece kuşkusuz,
10gam gitti, yerini yine kesintisiz zevk aldı.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Esrar Dede adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Wikimedia Commons taramasının ilgili sayfasına bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk dört dize zevk ile bedeli arasındaki sert değiş tokuşu anlatır; ortadaki gonca imgesi sevgilinin güzelliğini ilahî bir tasvire bağlar. Son beyit, Şeyh Gâlib’in himmetiyle gamın yeniden zevke dönüşebileceği bir karşı hareket açar.