Ne Zaman Geleceksin?
Söyleyen gözleri yolda sevgiliyi bekler; gönül kayığını ayrılık denizine bırakan hasret onu Ferhat gibi dağ delen bir âşığa çevirir. Uykusuzluk ve kanlı gözyaşı giderek artar, Ömer parlak mumuna ne zaman geleceğini sorarak kapanır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ağlarım gözlerim yollarda kaldım
Şûh-i şîvekârım kaçan gelesin
1Ağlarım gözlerim yollarda kaldım.
2Ey işveli güzelim, ne zaman geleceksin?
- 2
Dil zevrakın saldı
Artmakta efkârım kaçan gelesin
1Gönül kayığını ayrılık denizine bıraktım.
2Kederim artıyor; ne zaman geleceksin?
Gönül kayığı ayrılık denizine bırakılmış, keder artmıştır; deniz yolculuğu denetimsiz sürüklenmeyi anlatır. “Gönül kayığını ayrılık” cümlesine verilen şiirsel karşılık “Kederim artıyor; ne” olur; bu yakınlık, anlamın nasıl geliştiğini gösteren temel ayrıntıdır.
- 3
Şevkınla nâle vü feryâda döndüm
Dağları deldim de Ferhâd’a döndüm
1Özleminle inleyip feryat eder oldum.
2Dağları deldim de Ferhâd’a döndüm.
Özlem inleme ve feryada, ardından Ferhat gibi dağ delmeye dönüşür; sesli acı efsanevi bir emeğe yükselir. Burada “Özleminle inleyip feryat” ile başlayan ses, “Dağları deldim de” dediğinde kendi hükmünü de ekler ve anlatılan durum kişisel bir ağırlık kazanır.
- 4
Mişezârın kûh-i sayyâda döndüm
Ey âhû şikârım kaçan gelesin
1Ormanlıkta av dağına döndüm.
2Ey ceylan avım, ne zaman geleceksin?
Ormanlık ve av dağı görüntüsü içinde sevgili ceylan avı diye çağrılır; bekleyen âşık kendini avcı konumuna koyar. “Ormanlıkta av dağına” biçimindeki ilk adım, “Ey ceylan avım,” biçimindeki ikinci adımla tamamlanır; aradaki bağ parçanın yorum eksenini kurar.
- 5
Yok mudur insâfın ey
Kalmadı tâkatim ya nice bir bu
1Yok mudur insâfın ey çeşm-i âhû.
2Gücüm kalmadı; bu daha ne kadar sürecek?
Ceylan gözlü sevgilinin insafı sorgulanır; tükenen güç, bekleyişin daha ne kadar süreceği sorusunu doğurur. İlk cümlenin “Yok mudur insâfın” demesi, ikinci cümlenin “Gücüm kalmadı; bu” demesiyle anlamlıdır; biri ötekine neden, karşılık ya da sonuç sağlar.
- 6
Hasretinden gelmez çeşmime uyku
Subha dek bîdârım kaçan gelesin
1Hasretinden gelmez çeşmime uyku.
2Sabaha dek uyanığım; ne zaman geleceksin?
Hasret gözü uyutmamış, anlatıcı sabaha kadar uyanık kalmıştır; tekrar edilen geliş sorusu gecenin uzunluğunu duyurur. “Hasretinden gelmez çeşmime” sözüyle beliren durum, “Sabaha dek uyanığım;” ifadesinde anlatıcının değerlendirmesine dönüşür ve şiirsel gerilim burada yoğunlaşır.
- 7
Şevksizdir dîde-i bahtım uyanmaz
Aşkından el çeküp gönül usanmaz
1Talih gözüm isteksizdir, uyanmaz.
2Aşkından el çeküp gönül usanmaz.
Talih gözü uyanmazken gönül aşktan vazgeçmez; dış dünyanın durgunluğu ile iç bağlılık birbirine karşıttır. Parçanın ilk yüzünde “Talih gözüm isteksizdir,”, ikinci yüzünde “Aşkından el çeküp” vardır; bu ikilik, söyleyişin duygusal hareketini açık tutar.
- 8
Firâkın nârına yürek dayanmaz
Ağlamaktır kârım kaçan gelesin
1Yürek ayrılığın ateşine dayanmaz.
2İşim ağlamaktır; ne zaman geleceksin?
Yürek ayrılık ateşine dayanamaz ve ağlamak tek işe dönüşür; geliş sorusu artık bir kurtuluş talebidir. İlk dizedeki dayanamayış, ikinci dizede ağlamaya ve sevgilinin geliş zamanını sormaya dönüşür.
- 9
Bu Ömer vâdi-i hayrette kaldı
İki dîdelerim kan ile doldu
1Bu Ömer şaşkınlık vadisinde kaldı.
2İki gözüm kanlı yaşla doldu.
Mahlaslı bentte Ömer hayret vadisinde kalır, iki gözü kanlı yaşla dolar; şaşkınlık somut acıyla birleşir. Söz dizimi “Bu Ömer şaşkınlık” ile “İki gözüm kanlı” arasında ilerlerken, gözlenen ayrıntı ile ondan çıkarılan sonuç aynı çerçeveye girer.
- 10
Gözüm yolda kara akşamlar oldu
Şem’-i tâbidârım kaçan gelesin
1Gözüm yolda kara akşamlar oldu.
2Ey parlak mumum, ne zaman geleceksin?
Kara akşamlarda gözü yolda kalan Ömer, sevgiliyi parlak mum diye çağırır; ışık imgesi karanlığa cevap olur. Yol gözlenen karanlık akşamı, sevgiliye yöneltilen parlak mum hitabı aydınlık bir karşı imgeyle tamamlar.
Metnin kaynağı
Ergun 1936 basılı No. 660 gövdesindeki görünür Ömer/Âşık Ömer mahlası ve farklı bir okuyucunun kaynakla birebir karşılaştırmasıyla doğrulandı.
Atıf kanıtını aç ↗Âşık Ömer: Hayatı ve Şiirleri, Sadeddin Nüzhet Ergun, 1936; basılı No. 660, PDF 516; 10 birim/20 dize. Görsel kanıt kayıt altındadır, tarama yeniden dağıtılmaz.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Ağlarım her rûz ü şeb büryânıyım bir kimseninÂşık Ömer · Şiir→
Gözleri yolda ağlayan anlatıcı, işveli sevgilinin geliş zamanını sorar; bekleyiş daha ilk anda bedensel yorgunluktur. Sıralama “Ağlarım gözlerim yollarda” sözünden “Ey işveli güzelim,” sözüne gider; bu geçiş, parçanın duygusunu tek bir görüntüye hapsetmez.