Târîh-i Mahdûm-ı Sâhib-i Dîvân
Râsim'in oğlu Muhammed Emin için yazdığı altı beyitlik tarih, çocuğu ciğer parçası ve ruh kardeşi diye anar; ecel şarabı, ilahî dönüş buyruğu, dostların duası ve cennet bülbülü imgeleriyle kişisel yası kaydeder.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Âh Emînim benim ciger-pârem
Hayf kim ol -ı hemîn
1Ah, benim Emin'im, benim ciğer parçam;
2ne yazık ki o, aynı ruhun kardeşi gibiydi.
- 2
iken eyleyüp teveccüh-i Hak
İtdi cânın fidâ-yı
1Henüz çocukken Hakk'ın teveccühü ona yönelince,
2canını yardım eden Rabb'e feda etti.
İkinci beyit yaşı tek sözcükle veriyor: “tıfl”, henüz çocuk. Yönelme fiilinin öznesi ise çocuk değil Hak; teveccüh ondan geliyor. İkinci dize sırayı tamamlıyor ve canın feda edilmesi bu yönelişin karşılığı oluyor. Ölüm böylece alınma değil, karşılık verme olarak anlatılıyor.
- 3
Sunulup nâ-gehân
Gitdi mahdûmum ol Muhammed Emîn
1Ecel şarabı ansızın sunulunca,
2oğlum Muhammed Emin gitti.
Üçüncü beyit ölümü bir sunuma çeviriyor: ecel şarabı ansızın uzatılıyor ve “nâ-gehân” sözü hazırlıksızlığı taşıyor. İkinci dize haberi en yalın biçimde veriyor; baba oğlunu tam adıyla anıyor ve mecazdan sonra gelen bu düz cümle beytin asıl ağırlığını taşıyor.
- 4
İrci‘î emrine olup
Atdı cân ol nihâl-i
1'Dön' buyruğuna boyun eğip
2o yüce bahçenin fidanı canını bıraktı.
Dördüncü beyit ölümü bir buyruğa uyma olarak okuyor ve uyanı “münkâd”, yani boyun eğmiş diye niteliyor. İkinci dize çocuğu yeniden bitkiye çeviriyor: yüce bahçenin fidanı. Canı “atmak” fiili ise itaatin içine bir de gönüllülük katıyor; bırakılan şey zorla alınmıyor.
- 5
Asdikâ kıldılar du‘âlar anıñ
Sâline yazdılar bu beyti bihîn
1Sadık dostlar onun için dualar ettiler;
2yılına şu güzel beyti yazdılar:
Beşinci beyit topluluğu sahneye sokuyor: sadık dostlar önce dua ediyor, sonra yazıyor. İkinci dize yazılanın ne olduğunu söylüyor, bir beyit, ve nereye yazıldığını da: yıla. Tarih düşürme işlemi böylece duanın devamı olarak, ayrı bir hüner gösterisi olmadan anlatılıyor.
- 6
gülşen-i cinândan ola
Bülbül-i rûhuña Muhammed Emîn
1Cennet bahçesinden bir görünme yeri olsun
2ey Muhammed Emin, ruhunun bülbülüne.
Makta ruhu bülbüle, cenneti bahçeye çeviriyor ve çocuğun adını en son sözcüğe bırakıyor. Baba oğlunun adını hem seslenerek hem sayarak anmış oluyor. İlk beyitteki “âh” ile buradaki ad, şiiri iki ucundan birbirine bağlıyor.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.8c2d8694-1cea-4c15-8f4a-330635b74145:t88-pdf186. Ana açık edisyon T88'i basılı s.173/PDF 186'de tam gövde, basılı ölçü satırı ve Gazeliyyât/PDF 187 sınırıyla verir. Ana okuma ve sıra korundu. AVESIS CC BY bağlantısı dosya ekine komşudur; PDF içinde gömülü lisans yoktur.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Berg-i ‘ömrün tagıdup saldı siyâh-ı hâkeEğrikapılı Mehmed Râsim · Tarih→
Açılış resmî tarih dilini bırakıp doğrudan seslenişle başlıyor: bir “âh” ve iki kez “benim”. Sahiplik zamiri yası kişiselleştiriyor. İkinci dize ölen çocuğu “şakîk-i rûh”, yani aynı ruhun yarısı sayıyor; ciğer parçası ile ruh kardeşliği aynı beyitte üst üste biniyor.