Âyişe redifli Târîh-i Velâdet
Şefika Âyişe'nin doğumu için yazılmış tarih manzumesi. Dört beyit dua eder; son beyitteki tarih mısraı iki kelimelik adı koruyarak ebced değeriyle yılı verir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Eyleye mevlâ mu 'ammer bâ-kemâl-i âfiyet
Geldi mecdile bu -yı atîka Âyişe
1Mevlâ tam bir sağlıkla uzun ömürlü eylesin;
2Âyişe bu eski konağa şerefle geldi.
- 2
Eylesin tavsî'-i menzil Hak büyüttükçe velî
Şimdi nâ-çâr oldu konmak -i zıyka âyişe
1Hak, büyüttükçe evini genişletsin; ne var ki
2şimdilik Âyişe'yi dar bir beşiğe koymak zorunlu oldu.
Beyit ev ile beşik arasında bir ölçü şakası kurar: çocuk büyüdükçe mekân da büyüsün diye dua edilir, ama bugünkü mekânı dar bir beşiktir. "Tavsî'-i menzil" evi genişletmek, "mehd-i zıyk" dar beşik demek. Dua ile gerçeklik aynı beyitte, birbirini yumuşatmadan durur.
- 3
Neffia-rîz etsin cihâna -i ruhsâr ile
Sünbül-i giysûsunu hemçün Âyişe
1Yanağının goncasıyla cihana fayda saçsın;
2Âyişe, saçının sümbülünü de bir bahçe gibi yaysın.
İlk satır yanağın goncasıyla cihana fayda saçılması dileğini taşır. İkinci satır saçın sümbülünü bahçe görüntüsüne bağlar ve Âyişe'yi özgün dizedeki yerinde özne yapar. Gonca ile sümbül iki satır arasında yer değiştirmeden aynı doğum duasını tamamlar.
- 4
Vâlidinden mâderinden düşmesin ayrı müdâm
Onlara olsun bu âlemde âyişe
1Babasından, anasından hiç ayrı düşmesin;
2bu dünyada onlara yoldaş olsun Âyişe.
"Vâlid" baba, "mâder" ana demektir; biri Arapça biri Farsça, yan yana konarak ebeveyn bir çift hâlinde anılır. "Refika" yoldaş, arkadaş anlamına gelir: çocuktan beklenen şey ne şan ne miras, sadece anne babanın yanında kalmasıdır.
- 5
Arşa ta'lîk olsa ta'rîh-i nefis Ekrem becâ
-i -i cemâl oldu Şefika âyişe
1Ekrem, bu nefis tarih arşa asılsa yeridir:
2‘Şefika Âyişe, güzellik beşiğinin süsü oldu.’
Son dizenin harfleri ebced değeriyle doğum yılını verir ve kaynak altına ‘Sene 1282’ notunu düşer. Şair tarihini ‘nefis’ diye niteler ve arşa asılmaya layık görür. Tarih dizesindeki ad ‘Şefika Âyişe’ biçiminde iki kelimedir; yorum bunu yalnız Şefika diye daraltmaz.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 142799 numaralı sürüm esas alındı. Sayfanın ilk satırı "Tarihler" kitabın bölüm adı, ikinci satırı "Târih-i velâdet" ise başlığın gövdede tekrarıdır; ikisi de dize sayılmadı. Sondaki "Sene 1282" tarih satırı da metne alınmadı, ama tarih mısraının hangi yılı verdiğini gösterdiği için yorumda anıldı. Böylece on dize, beş beyit kaldı. Kaynak "mu 'ammer" yazımını boşluklu diziyor ve redifi kâh "Âyişe" kâh "âyişe" yazıyor; ikisi de düzeltilmedi. Mahlas "* Ekrem *" biçiminde yıldızlıdır; yıldızlar atıldı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Manzume bir dua cümlesiyle açılır, sonra haber cümlesiyle tamamlanır: önce dilek, sonra olay. "Mu'ammer" uzun ömürlü, "me'vâ-yı atîka" ise eski yurt yani aile evi demektir. Doğum haberi böylece bir ev tarihinin içine yerleştirilir; kaynak "mu 'ammer" yazımını boşluklu dizmiştir.