Akrânın Bulmadım Ey Hûbi Lika
Âşık Ömer İsfahan’dan Peç ve Kayrevan’a uzanan dünyada sevgilinin benzerini bulamaz. Gam boyunu yay, içini ney yapar; sevgilinin cefası âşıkları uzaklara sürerken şair hasret sürerse Hindistan’a gideceğini söyler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Akrânın bulmadım ey
Nazîrin görmedim ey melek sîmâ
Devrettim cihânı İsfahan’a dek
Dolandım tâ Peç ü Kayrevân’a dek
1Ey güzel yüzlü, sana denk birini bulamadım.
2Ey melek yüzlü, benzerini görmedim.
3Dünyayı İsfahan’a kadar dolaştım.
4Peç’ten Kayrevan’a kadar gezdim.
- 2
Gamınla kametim yây oldu cânım
Güzellikte nâmın şây oldu cânım
Derûnum inleyip oldu cânım
Büsbütün yayıldı Akgirman’a dek
1Gamınla boyum yay gibi büküldü, canım.
2Güzellikte adın her yana yayıldı, canım.
3İçim inleyip ney oldu, canım.
4Bu ses bütünüyle Akkirman’a kadar yayıldı.
Gam bedeni yay gibi büker, sevgilinin ünü ise her yana yayılır; ‘yay’ sesi bedensel eğrilik ile şöhretin genişlemesini buluşturur. İçin ney gibi inlemesi, bu acıyı Akkirman’a kadar taşınan duyulur bir sese çevirir.
- 3
Cefâlar eyleme niçe canlara
Va’deler eyleyip âşıkanlara
Lâyık mı efendim dilberanlara
Saldın her birini Telimsân’a dek
1Nice canlara eziyet etme.
2Âşıklara sözler verip durma.
3Efendim, bu güzellere yakışır mı?
4Her birini Tilimsan’a kadar sürdün.
Konuşan sevgiliden canlara cefa etmemesini ve âşıklara tutulmayacak vaatler vermemesini ister. Tilimsan’a kadar sürülmek aşkın uzak coğrafyasını bu kez cezaya dönüştürür; güzelliğe yakışırlık ölçüsü merhamet üzerinden sorgulanır.
- 4
Ko Âşık Ömer’i gûşe-i gamda
Mânendin bulunmaz ’da ’de
Olmayım hasretle derd ü elemde
Meğer çıkam gidem Hindistân’a dek
1Âşık Ömer’i gam köşesinde bırak.
2Benzerin ne Rum ülkesinde ne Acem’de bulunur.
3Hasret, dert ve elem içinde kalmayayım.
4Yoksa çıkıp Hindistan’a kadar gideyim.
Son dörtlük Ömer’i gam köşesinde bırakma isteğiyle başlar, fakat sevgilinin Rum ve Acem’de benzeri olmadığını yine kabul eder. Hasret sona ermezse Hindistan’a kadar gitme tehdidi, kaçışın da önceki arayış gibi sınırı olmayan yolculuk olacağını gösterir.
Metnin kaynağı
Âşık Ömer kimliği basılı kaynaktaki görünür yüzey ve kamu otoritesi kaydına bağlandı.
Atıf kanıtını aç ↗Ergun 1936, No. 56; tarama s. 137; 4 birim/16 dize. Kayıt kaynakta “Akrânın bulmadım ey hûbi lika” ile başlar, “Meğer çıkam gidem Hindistân’a dek” ile biter; hemen ardından gelen kayıt “Yüz sürüp pâyine serv-i bülendim” dizesiyle açılır. Dizeler kaynağından korundu. Sessiz kaynak düzeltmesi yapılmadı. Başlık/imza parateksti gövdeye katılmadı; kapalı yüzeylerde tahmin yapılmadı. Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryasınca hazırlandı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Aşk beni şerimsâr eyleyüp giderÂşık Ömer · Koşma→
İlk dörtlük sevgiliye eş bulunamadığını dünya coğrafyasıyla kanıtlamaya çalışır. İsfahan, Peç ve Kayrevan birbirinden uzak yönleri temsil eder; dolaşmanın genişliği güzelliğin benzersizliğini abartırken âşığı sürekli yolcuya dönüştürür.