Berâ-yı Beyt-i Ali Aga
Ali Ağa'nın rahat ve gönül açan evi için bereket, gönül huzuru ve sevinç dilenir; yapı 1167 yılıyla tarihlenir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
ǾAli Aġāya ide Ĥaķ
idüp aña
1Tanrı Ali Ağa'ya uğurlu etsin;
2ona gönül huzuru bağışlasın.
- 2
Bulunmaz böyle bir
Zihį beyt-i
1Böyle rahat bir ev bulunmaz;
2ne sevinç artıran, gönül açan bir ev!
Söz burada yapının kendisine geçer ve övgü olumsuz bir kalıpla kurulur: ‘bulunmaz’. Benzersizlik karşılaştırma yapılarak değil, karşılaştırılacak bir eş bulunamayarak söylenmiş olur. İkinci dizedeki ‘zihî’ ünlemi ölçüyü tartmadan hayranlığa çevirir; ‘beyt’ sözcüğü ikinci kez gelirken evin niteliği rahatlıktan sevinç artırıcılığa, oradan gönül açıcılığa doğru genişler.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.e8807444-8be2-473b-8401-17fe7c7cc29b:tarih39-pdf1000; Târihler no.39, basılı 955/gerçek PDF 1000, basılı yıl 1167; ayrı numaralı tam kayıt. CC BY profile-adjacent, PDF içine gömülü değil.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Beķāya Ǿāzim oldukda bu mülk-i ten ile cānumNazîr İbrahim · Matla/Müfred→
Beyit evden değil ev sahibinden söz açar ve dileğin faili olarak Hakk'ı gösterir; uğur da huzur da kazanılan değil verilen şeydir. ‘İ‘tâ’, yani bağışlama fiili, mülkü bir edinim olmaktan çıkarıp ihsan sayar. İstenen şey de mekânın genişliği değil ‘safâ-yı hâtır’dır; ev sahibinin içinde bırakacağı ferahlık, taşın ölçüsünün önüne geçirilir.