Anlatamıyorum

Şiirin kelimelerle kurulduğunu bilen bir şairin, kelimelerin yetmediğini söylemek için yine kelimeleri kullanmak zorunda kalışı.

1. 1

   Ağlasam sesimi duyar mısınız,

   Mısralarımda;

   Dokunabilir misiniz,

   Gözyaşlarıma, ellerinizle?

   Günümüz Türkçesi +

   1Ağlasam sesimi duyabilir misiniz,

   2mısralarımın içinden?

   3Dokunabilir misiniz

   4gözyaşlarıma, ellerinizle?

   Dörtlük yorumu +

   Şiir bir soruyla açılıyor ve soru okura yöneltiliyor: Bu satırlar bir ses taşıyabilir mi? Şair kendi aracına güvenmediğini ilk dizede ilan ediyor.

   ❞Alıntıyı kopyala
2. 2

   Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,

   Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu

   Bu derde düşmeden önce.

   Günümüz Türkçesi +

   1Bu derde düşmeden önce şarkıların bu kadar güzel,

   2kelimelerin ise bu kadar yetersiz olduğunu

   3bilmiyordum.

   Üçlük yorumu +

   Güzellik ile yetersizlik aynı cümlede duruyor. Şarkı güzeldir çünkü söylenebilecek olanı söyler; kelime yetersizdir çünkü söylenemeyeni söylemesi beklenir.

   ❞Alıntıyı kopyala
3. 3

   Bir yer var, biliyorum;

   Her şeyi söylemek mümkün;

   Epice yaklaşmışım, duyuyorum;

   Günümüz Türkçesi +

   1Biliyorum, bir yer var;

   2orada her şeyi söylemek mümkün.

   3Ona epeyce yaklaştığımı hissediyorum.

   Üçlük yorumu +

   Şair o yeri görmüyor, yaklaştığını hissediyor. Üç dizenin üçü de noktalı virgülle bitiyor: cümle tamamlanmıyor, adım adım ilerliyor.

   ❞Alıntıyı kopyala
4. 4

   Anlatamıyorum.

   Günümüz Türkçesi +

   1Anlatamıyorum.

   Dize yorumu +

   Tek başına bir dize, tek başına bir bent. Yaklaştığı yere varamadığını söyleyen bu son satır, şiirin bütün iddiasını hem çürütüyor hem kanıtlıyor — anlatamadığını anlatmayı başarıyor.

   ❞Alıntıyı kopyala