Ebr-i müjem ayağuña gevher-nisârdur
Kirpik bulutundan saçılan gözyaşı cevhere, gönül aynaya dönüşür; ayrılık zehri karşısında kavuşma umudu korunur ve son beyit sevgiliyi kazanmayı talihe bağlar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ebr-i müjem ayağuña gevher-nisârdur
cemâlüñe âyîne-dârdur
1Kirpiğimin bulutu ayağına cevherler saçar;
2Gönül aynası güzelliğine ayna tutar.
- 2
Dil hânesine kılsa hayâlüñ şehi nüzûl
Yüzüm bisâtı ayağına zer-nigârdur
1Hayalinin padişahı gönül evine inse
2Yüzümün yaygısı ayağının altında altın işlemeli olur.
Sevgilinin hayali gönül evine inen bir hükümdar gibi karşılanır. Âşığın yüzü onun ayağı altına serilen bisât, gözyaşının parıltısı da bu yaygının altın nakşıdır. Nüzûl ile hizmet düzeni, zihinsel bir görüntüyü görkemli saray kabulüne çevirir.
- 3
gerçi dili haste eyledi
Vasluñ şerâbına yine ümmîd-vârdur
1Ayrılık zehri gönlü gerçi hasta etti;
2Yine de kavuşma şarabından ümitlidir.
Ayrılık zehir, kavuşma ise şarap olarak birbirine karşı konur. Zehir gönlü hasta etmiş olsa da şarap beklentisi ortadan kalkmaz. ‘Yine’ sözü, mevcut acıya rağmen umudun yenilendiğini gösterir; âşık şifayı doğrudan vuslatın sarhoşluğunda arar.
- 4
Cânum ümîdvâr-durur tîğ-i gamzeñe
Gözüm izüñ türâbına pür-intizârdur
1Canım, yan bakışının kılıcını umutla bekler;
2Gözüm, ayak izinin toprağını özlemle bekler.
Can, sevgilinin gamze kılıcından yara almayı ümit ederken göz onun ayak izinin toprağını bekler. Normalde korkulacak silah ve değersiz sayılacak toprak, aşk düzeninde arzulanan bağışlara dönüşür. İki beden unsuru farklı biçimlerde aynı teslimiyeti yaşar.
- 5
yârini kendüye râm ider
‘Avnî anuñ ki tâli‘i vü bahtı yârdur
1Sevgilisini kendiliğinden kendine bağlar
2Ey Avnî, talihi ve bahtı yaver olan kişi.
İkinci dize özneyi tamamlar: talihi ve bahtı yâr olan kişi, sevgilisini bî-ihtiyâr biçimde kendine râm eder. Buradaki bî-ihtiyâr kişinin sonucu istemediğini değil, sevgilinin baskı ve zorlama olmadan kendiliğinden yönelişini anlatır; yâr sözü sevgili ile yaver talih arasında kelime oyunu kurar.
Metnin kaynağı
Cevâhirü’l-Mülûk metni şiiri Fatih Sultan Mehmed Han Gazi/Avnî bölümünde tahmis eder; bağımsız görsel audit incipit, son ve sonraki kayıt sınırını doğrulamıştır.
Atıf kanıtını aç ↗Ali Emîrî, Cevâhirü’l-Mülûk (1330), sürüm cevahir-1330-avni-012, PDF 38–39, basılı 34-35; tahmis bentlerinin yalnız son iki Avnî mısraı aktarıldı, ilk üç Emîrî mısraı dışarıda bırakıldı. Doğan 2023 yalnız kontrol tanığıdır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Kirpikler bulut, gözyaşları da bu buluttan sevgilinin ayağına saçılan cevherlerdir. İkinci dizede gönül ayrıca ayna olur ve sevgilinin cemalini yansıtır. Âşığın iki iç organı, biri değer sunan diğeri güzelliği gösteren hizmet araçlarına dönüşür.