Bâğda gül ruhlerüñdür verd-i hamrâdan murâd
Bahçedeki gül ve serv sevgilinin yüzü ile boyuna bağlanır; aşkın maksadı kavuşma diye belirlenir, ölümün dünya kavgasını bitireceği söylenir ve şiirin amacı rakibi değil güzeli anlatmak olarak açıklanır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Bâğda gül ruhlerüñdür verd-i hamrâdan murâd
Kâmetüñdür râstı serv-i dil-ârâdan murâd
1Bahçedeki kırmızı gülden amaç senin gül yanaklarındır;
2gönül süsleyen serviden asıl amaç senin boyundur.
- 2
‘Işk derdidür cihânda ‘âşıka maksûd olan
-ı dilberdür hemîn bu dâr-ı dünyâdan murâd
1Âşık için dünyada amaçlanan şey aşk derdidir;
2bu dünya yurdunda istenen yalnız sevgiliye kavuşmaktır.
Aşkın amacı rahatlık değil yine aşk derdi olarak söylenir; buna karşılık dünya hayatında erişilmek istenen sonuç sevgiliye kavuşmadır, böylece acının kendisi yol, kavuşma ise geçici dünyanın tek anlamlı menzili olur.
- 3
Çün ecel sulh itdürür âhir ‘ı kaldurur
Pes nedür dünyâ içün bu kurı gavgâdan murâd
1Ölüm sonunda çekişmeyi barıştırıp kavgayı kaldırır;
2öyleyse dünya için bu kuru gürültünün amacı nedir?
Ölüm bütün anlaşmazlıkları zorunlu bir barışta sona erdireceği için dünya kavgası kuru gürültüye iner; soru biçimi, geçici çıkarlar uğruna sürdürülen çekişmenin amaçsızlığını doğrudan okura yöneltir.
- 4
Beyti bozarsuñ rakîbi anma şi‘rüñde sakın
‘Avnî dilber vasfıdur çün şi‘r ü inşâdan murâd
1Rakibi şiirinde anarsan beyti bozarsın, sakın;
2çünkü Avnî, şiir ve yazıdan amaç sevgilinin övgüsüdür.
Şair rakibi anmanın yalnız ahlaki değil estetik bir kusur olduğunu söyler: rakip beytin bütünlüğünü bozar; Avnî mahlasıyla açıklanan poetik ilkeye göre şiirin ve düzyazının gerçek konusu sevgilinin vasfıdır.
- 5
Dûd-ı âhumdur felekde ebr-i bârândan garaz
Eşk-i çeşmümdür eşigüñde Süreyyâdan murâd
1Gökte yağmur bulutundan kastedilen ahımın dumanıdır;
2eşiğinde Süreyya'dan kastedilen gözümün yaşlarıdır.
Son beyit yeryüzündeki acıyı gökyüzüne taşır: bulut âhın dumanı, yıldız kümesi gözyaşıdır; bu kozmik dönüşüm âşığın kederini büyütürken sevgilinin eşiğini bütün gök olaylarının toplandığı yer yapar.
Metnin kaynağı
Jacob 1904 bu metni Sultan II. Mehmed'in divanı içinde V numarasıyla basar; TEİS Avnî'nin Fatih'in mahlası ve Dîvân'ın tek eseri olduğunu kaydeder.
Atıf kanıtını aç ↗Georg Jacob'ın 1904 tarihli kamu malı baskısında V numaralı birim, basılı s. 5–6, PDF s. 57–56; sürüm imleci 1904-V. Arap harfli görüntü iki ayrı görsel geçişte çevriyazıya aktarıldı; kaynak sırası ve Jacob varyantları korundu. Doğan 2023 yalnız sıra ve sınır için telifli kontrol tanığıdır, metin kaynağı değildir.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Gül ve servi bahçenin bağımsız güzellikleri olmaktan çıkar, sevgilinin yanağı ile boyuna işaret eden araçlara dönüşür; iki dizede de murad sözü kıyasın son hedefini belirler ve doğayı sevgilinin gölgesinde bırakır.