Ben Kimseye Açılmaz İdim Dâmenin Olsam
Sevgilinin eteği, gömleği, dergâh meşalesi, gül bahçesi, mahzeni ve kulu olma ihtimallerini sıralayan gazel; son beyitte hünerli bakışın Nedîm'i olma arzusuna varır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ben kimseye açılmaz idim dâmenin olsam
Kim görür idi sîneni pîrâhenin olsam
1Eteğin olsaydım kimseye açılmazdım;
2gömleğin olsaydım göğsünü kim görürdü?
- 2
Şem‘ olmaz isem bezmine bu ile bârî
Dergâhına bir meş‘ale-i rûşenin olsam
1Bu yanışla meclisine mum olamasam bari
2dergâhına parlak bir meşale olsaydım.
İkinci beyit bir geri adımla ilerler: mecliste mum olunamıyorsa bari dergâhta meşale olunsun. İkisi de yanarak ışık verir, ama biri iç mekâna öteki eşiğe aittir. “Bârî” sözü isteği pazarlık hâline getirir ve yanmanın kendisi tartışma dışı bırakılır.
- 3
Dâ’im arayan bulsa seni bende
Bir gonca gül olsam da senin gülşenin olsam
1Ey gencim, seni sürekli arayan kişi seni bende bulsa;
2bir gonca gül olup senin bahçende olsaydım.
Üçüncü beyitte “cüvânım” doğrudan sevgiliye hitaptır. Dilek şudur: sürekli arayan kişi aradığını âşıkta bulsun. Bunun için âşığın gonca gül olup sevgilinin bahçesine girmesi gerekir; yani bulunmak için önce başkasının mülkü olmak istenir.
- 4
Destîde kadehde doyamam görmeğe bârî
Ey senin mahzenin olsam
1Testide ve kadehte seni görmeye doyamam; bari
2ey saydam cevher, senin mahzenin olsaydım.
Dördüncü beyit kabı ve içindekini ayırır: testi ile kadehte görülen sevgilidir, doyulmayan da bu görüntüdür. Bu yüzden istek kadeh olmak değil “mahzen” olmaktır — saydam cevheri gösteren değil saklayan yer. İstek yine görünmekten gizlemeye kayar.
- 5
Dögülmeğe sögülmeğe kul olmaga bi’llâh
Hep kâ’ilim ammâ ki efendim senin olsam
1Dövülmeye, sövülmeye, kul olmaya vallahi
2hep razıyım; yeter ki efendim senin olsaydım.
Beşinci beyit bedeli en açık biçimde sayar: dövülmek, sövülmek, kul olmak. Üçü de sıralanıp “hep kâ’ilim” ile toplanır. Karşılığında istenen tek şey mülkiyet ilişkisinin yönüdür; “senin olsam” sözü, aşağılanmayı bir aidiyet bedeli hâline getirir.
- 6
Çeşmânının öğrensem o kâfirce nigâhın
Bir lahza Nedîm-i nigeh-i pür-fenin olsam
1Gözlerinin o kâfirce bakışını öğrensem;
2bir an hüner dolu bakışın Nedîm'i olsaydım.
Makta bakışı öğrenilebilir bir hüner sayar: sevgilinin kâfirce bakışı çalışılıp edinilebilecek bir şeydir. Ama istek yalnız “bir lahza” içindir ve “nigeh-i pür-fen”in Nedîm'i olmak, bakışın öznesiyle şairi ayrı tutar; şair bakışın sahibi değil, ona ait olan kişi olmayı diler.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.0e79792e-13b1-4a31-b154-3594bf9104c1:g83-pdf397. Ana açık edisyon G83'i basılı s.382/PDF 397'de 6 beyit, basılı ölçü adı, mahlaslı makta ve G91/PDF 397 sınırıyla verir. ‘Cüvânım’ sevgiliye hitaptır; makta beytinde bakışın öznesi ana okumadaki sırasıyla durur. AVESIS CC BY bağlantısı dosya ekine komşudur; PDF içinde gömülü lisans yoktur.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Ben senin rûyuna cânâ âşık-ı hayrânınamNedîm · Gazel→
Matla iki giysi seçer ve ikisini de gizleme işlevleriyle anar: etek açılmaz, gömlek göğsü örter. “Olsam” kipiyle kurulan istek bir yakınlık değil bir görev talebidir; âşık sevgiliye değil, onu başkalarından saklayan şeye dönüşmek ister.