DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Âşık Ömer/Gülen Gülüm İbrahim
Gazel · 17. yüzyıl

Gülen Gülüm İbrahim

İbrahim, incelik bahçesinin gülen gülü ve söyleyenin bülbül feryadının sebebidir. Onun cilveleri aklı dağıtır; söyleyen canı, başı ve bütün varlığını yoluna adar. Boy, yanak, saç ve dudak servi, gül, amber ve mercan imgeleriyle yüceltilir. Mahlaslı kapanışta Ömer gözyaşının dinmesini ve İbrahim’in kavuşmayla kendisini onurlandırmasını ister.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Benim bâğ-ı letâfette gül-i handânım İbrâhim

    Seninçündür benim bülbül gibi efganım İbrahim

    1İncelik bahçemde açan gülen gülümsün, İbrahim;

    2Bülbül gibi ettiğim feryat yalnız senin içindir.

    İncelik bir bahçeye, İbrahim de bu bahçenin gülen gülüne dönüştürülür; söyleyen kendisini ona seslenen bülbül konumuna yerleştirir. Feryadın tek sebebinin İbrahim oluşu, övgüyü doğrudan adı belirtilmiş sevgiliye bağlar.

  2. 2

    Perişân eyledin aklım beni Mecnûn’a dönderdin

    Nedir bu şîveler sende meded cânânım İbrâhim

    1Aklımı perişan ettin, beni Mecnun’a çevirdin;

    2Sende bu cilveler nedir, yardım et ey sevgilim İbrahim.

    İbrahim’in cilveleri aklı dağıtıp söyleyeni Mecnun’a çevirecek kadar güçlüdür. Yardım çağrısı, şikâyetle sevgili hitabını aynı dizede buluşturur: hastalığı doğuran kişi aynı zamanda medet umulan tek muhataptır.

  3. 3

    Ser i kûyind-olan nâdan cemîsi cüdâ olsun

    Demâdem destigîrin hazret-i Bârî Hudâ olsun

    1Semtinin başındaki bütün bilgisizler uzak olsun;

    2Yüce Tanrı her an senin yardımcın olsun.

    İlk tarihî dizedeki semt başı ve nadanlar ilişkisi kapalı olsa da uzaklaştırma dileği açıktır; modern aktarım fazladan kişi ya da olay kurmaz. İkinci dize İbrahim için Tanrı’nın sürekli yardımını isteyen temiz bir duaya geçer.

  4. 4

    Yolunda cân ü başım cümle varım hep fedâ olsun

    Nem istersen diriğ etmem meh-i tâbânım İbrâhim

    1Canım, başım ve bütün varlığım yoluna feda olsun;

    2Ne istersen esirgemem, parlak ayım İbrahim.

    Can, baş ve bütün varlığın feda edilmesi bağlılığın maddi ve manevi sınır bırakmadığını gösterir. Sevgilinin her isteğini esirgemeden karşılama sözü, parlak ay hitabıyla buyruğa hazır sevgi söylemini birleştirir.

  5. 5

    Nihâl-i servidir kaddin yanağın bir

    Siyeh kâküllerin içün yanup yakılmada anber

    1Boyun servi fidanıdır, yanağın kıpkırmızı güldür;

    2Siyah kâküllerin için amber yanıp yakılır.

    Servi boy ile kırmızı gül yanak, İbrahim’in bedenini bahçe imgeleri içinde resmeder. Siyah saç karşısında amberin yanıp yakılması ise güzel kokulu maddeyi bile kıskanan ve onun uğruna tükenen bir varlık gibi kişileştirir.

  6. 6

    Senin -ı aşkında niçeler ser fedâ eyler

    Benim bahr-i hakîkatte lebi mercânım İbrâhim

    1Aşkının denizinde nice dalgıç başını feda eder;

    2Hakikat denizinde dudağın benim mercanımdır, İbrahim.

    Aşk denizine dalanların baş vermesi, sevgiliye ulaşmanın tehlikeli ve bedelli oluşunu anlatır. Hakikat denizindeki mercan dudak, dalgıç imgesinin aradığı değerli cevheri açıklar ve İbrahim’i hem amaç hem hazine yapar.

  7. 7

    Bu çeşmim yaşını sular gibi çağlatma sultânım

    ile çeşmime bağlatma sultânım

    1Gözümün yaşını sular gibi coşturma, sultanım;

    2Hasret kementiyle gözümü bağlatma, sultanım.

    Gözyaşının çağlayan suya dönmesi, kederi ölçülemeyen bir akış hâline getirir; hasret de gözü yakalayan kementtir. İki emir, İbrahim’den hem ağlamayı çoğaltmamasını hem görme ve kavuşma imkânını bağlamamasını ister.

  8. 8

    Garîbindir Ömer cânâ yeter ağlatma sultânım

    Müşerref kıl visâlinle aman sultânım İbrâhim

    1Ömer senin garibindir, ey can; yeter ağlatma sultanım;

    2Kavuşmanla beni onurlandır, aman sultanım İbrahim.

    Mahlaslı Ömer kendisini İbrahim’in garibi olarak tanıtır ve ağlamanın artık yeterli olduğunu söyler. Son istek yalnız acının durması değil kavuşmayla şereflenmedir; şiir, uzaklıktan doğrudan visal talebine ulaşır.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet doğrulandı

Ergun 1936 basılı No. 406 gövdesindeki görünür Ömer veya Âşık Ömer mahlası ve farklı bir okuyucunun kaynakla birebir karşılaştırmasıyla doğrulandı.

Atıf kanıtını aç ↗

Âşık Ömer: Hayatı ve Şiirleri, Sadeddin Nüzhet Ergun, 1936; basılı No. 406, PDF 320–321; 8 beyit/16 dize. 1 kaynak aparat notu kayıt altındadır; tarama yeniden dağıtılmaz.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirElim Ermez, Gücüm Yetmez
Benim sen çeşm-i şehlâya
Âşık Ömer · Koşma düzeninde manzume

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

bâğ-ı letâfet

İncelik ve güzellik bahçesi.

gül-i handân

Gülen, açılmış gül.

şîve

Cilve, nazlı davranış.

destigîr

Yardımcı, elinden tutan.

meh-i tâbân

Parlak ay.

gül-i âhmer

Kırmızı gül.

gavvâs

Dalgıç.

kemend-i hasret

Hasret kementi.