‘Uşşâk-ı Zâr Öz Vatanında Garîb İmiş
İnleyen âşığı kendi yurdunda gurbetçi sayan gazel; gerçek vatanı sevgilinin sokağına taşır, ayrılıkla ölmüş gönlü Îsâ'nın yüzüyle diriltir, murat hazinesinin anahtarını sabırda ve baş ağrısının ilacını kadehte bulur.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
öz vatanında garîb imiş
Halkıñ vatan didikleri imiş
1İnleyen âşıklar kendi vatanlarında gurbetçiymiş;
2halkın vatan dediği yer sevgilinin sokağıymış.
- 2
Dil mürde-i firâkıñ iken buldı tâze rûh
Îsâ cemâliñi yine görmek nasîb imiş
1Gönül ayrılıktan ölmüşken taze bir ruh buldu;
2Îsâ gibi yüzünü yeniden görmek nasipmiş.
Ayrılık gönlü öldürmüş, sevgilinin yüzünü yeniden görmek ise ona taze ruh vermiştir. Îsâ benzetmesi diriltme özelliğine dayanır; beyit sevgiliyi tarihsel kişiyle özdeşleştirmez, yüzün canlandırıcı etkisini büyütür.
- 3
Oldı müşkilât-ı hall
-i genc-i makâsıd imiş
1Güçlükleri çözmek zahmet dolu bir tılsıma dönüştü;
2muradlar hazinesinin kilidinin anahtarı sabırmış.
Muratlara ulaşmanın güçlüğü tılsımlı bir hazine kilidine dönüşür. Anahtarın ‘şekîb’, yani sabır çıkması, çözümü ani kahramanlıkta değil bekleme ve dayanma yeteneğinde bulur; zahmet imgesi böylece ahlaki bir karşılık kazanır.
- 4
Ref‘ eyledi sudâ‘ımızı bir piyâlede
Sâkî-i bezm-i bâde ne imiş
1Baş ağrımızı tek bir kadehle giderdi;
2şarap meclisinin sâkîsi ne usta bir hekimmiş.
Sâkî tek kadehle baş ağrısını gideren usta bir hekim gibi övülür. Şarap ile ilaç arasındaki benzetme meclisin kendi mizahıdır ve sıkıntının meclis içinde hafiflemesini anlatır.
- 5
Yüsrî hevâ-yı vuslat u firkat ne kârıdur
Âzâde-i gumûm-ı dü ‘âlem rakîb imiş
1Ey Yüsrî, kavuşma ve ayrılık arzusu ne iştir?
2Rakip iki dünyanın kaygılarından uzakmış.
Makta, kavuşma ve ayrılık kaygısına kapılan Yüsrî'nin karşısına kaygısız rakibi çıkarır. İkinci dizenin öznesi rakiptir: iki dünyanın gamından azade oluşu üstünlük değil, âşığın yoğun bağlılığına karşı ironik bir umursamazlıktır.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.e71aaa83-1018-43b8-b60b-3c54bb86037c:g74-pdf159. Ana edisyonda G74, basılı s.148/PDF 159; tek sayfada beş beyit, basılı kalıp, mahlaslı son beyit ve bitişik sayfadaki sonraki numarayla sınır sabittir. Kaynak başlığındaki “Yüsrî Ahmed Nazif Dede” kesin kimlik değil katalog adıdır; şair 1694'te Şam'da ölen Yüsrî Ahmed ile birleştirilmedi. Öztürk 2020 yalnız kimlik, tarih ve nüsha kontrolünde yalnızca araştırma amacıyla kullanıldı. AVESIS CC BY bağlantısı dosyaya komşudur; PDF içinde gömülü lisans yoktur.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Virüp dil zülf-i perçîne çekildim kûy-ı yârümdenYüsrî · Gazel→
Matla, coğrafi vatan ile duygusal aidiyeti birbirinden ayırır. İnleyen âşık kendi ülkesinde bile yabancıdır; çünkü şiirin ölçüsünde gerçek vatan halkın adlandırdığı yer değil sevgilinin bulunduğu sokaktır.