Bıçaksız Katiller

Dört bent, kanlı cinayete verilen alışılmış cezadan yola çıkıp yara bırakmadan ölüme sürüklenen çocuk ve kadına döner; şiir yoksulluğu ‘bıçaksız cinayet’ sayarak hukukun kapsamını sorgular.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Diyorlar ki: «Bak, şu katil, insan değil, canavar;

   Bir masumu kaplan gibi parçaladı o alçak.

   Madameki kan dökene ceza veren kanun var;

   Bu hain de elbet bir gün ettiğini bulacak!...»

   1Derler ki: “Bak, şu katil insan değil, bir canavar;

   2O alçak, suçsuz birini kaplan gibi parçaladı.

   3Madem kan dökeni cezalandıran bir yasa var,

   4Bu hain de bir gün mutlaka yaptığının karşılığını bulacak!”

   İlk bent, kanlı bir cinayete verilen toplumsal tepkiyi tırnak içinde aktarır: fail canavarlaştırılır ve kanunun onu cezalandıracağına güvenilir. Kaplan benzetmesi görünür fiziksel vahşeti öne çıkarır; şiir bu yargıyı hemen benimsemek yerine sonraki sorular için başlangıç noktası yapar.

   Bütün dörtlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Lâkin neden zindan, zincir, satır, her şey bunlara?

   İçimizde katil olan bunlar mıdır yalınız?...

   Her ölenin gövdesinde bulunur mu bir yara?

   İnsanoğlu, cinayetler yapmıyor mu bıçaksız?...

   1Peki zindan, zincir, satır, bütün cezalar niçin yalnız bunlara?

   2Aramızdaki katiller sadece bunlar mı?

   3Ölen herkesin bedeninde mutlaka bir yara mı bulunur?

   4İnsan, bıçak kullanmadan da cinayet işlemiyor mu?

   İkinci bent zindan, zincir ve satır gibi ceza araçlarının neden yalnız kanlı faile yöneldiğini sorar. Her ölümün gövdede yara bırakmadığı düşüncesi, cinayet kavramını bıçaktan toplumsal ihmale doğru genişletir; soru biçimi okuru görünmeyen sorumluluğu fark etmeye zorlar.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
3. 3

   İşte size bir çocuk ki, sürünüyor sokakta;

   İşte size bir kadın ki, inildiyor yatakta;

   Bakın, bunlar bıçaklarla ölenlerden daha çok!...

   1Bakın, bir çocuk sokaklarda sürünüyor;

   2Bakın, bir kadın yatağında inliyor;

   3Bunların sayısı bıçakla öldürülenlerden daha fazla!

   Sokakta sürünen çocuk ile yatakta inleyen kadın soyut yoksulluğun iki bedensel görüntüsüdür. Konuşan onların sayısını bıçakla öldürülenlerden daha çok sayar; bu karşılaştırma adli kayıt vermek için değil, gündelik mahrumiyetin yaygın ve ölümcül etkisini sarsıcı biçimde görünür kılmak içindir.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
4. 4

   Zavallılar, şu hayattan bir küçük tat almadan

   Ağlayarak, inleyerek gidiyorlar dünyadan...

   Ya ne için bu bıçaksız katillere bir şey yok?...

   1Bu zavallılar hayattan küçücük bir tat bile alamadan,

   2Ağlayıp inleyerek dünyadan göçüyorlar...

   3Öyleyse bıçaksız katillere neden hiçbir ceza yok?

   Son üçlük, hayattan küçük bir tat bile alamadan ağlayıp inleyerek gidenleri anar. Kapanış sorusu ‘bıçaksız katiller’in cezasızlığını yeniden öne çıkarır; belirli kişileri yargılamaktan çok yoksulluğu üreten veya sürmesine göz yuman toplumsal düzenin hesap dışı kalmasını eleştirir.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle